İhvanlar İhvanlar İhvanlar İhvanlar İhvanlar İhvanlar Uzat, ben diyor şimdi geliyor İhvanlar, derslerini görüşüyorlar. Üstaz-ı Ali'imiz bize anlatırdı. Eğer letaiflerini haftada bir geçmezse içeri almazlarmış. Hep dikkat ederlerdi. dilerlerdi. Halleri güzeldi elhamdülillah. Burada şahit oluyor. Orada bulunduğu için bakıyor kimisi ruh zikrinde, kimisi akva zikrinde, kimisi nefis zikrinde, kimisi zikrikül, zikrusultani, nefhü ispat, murakabat. Bunlardan konuşuyorlar. Buna bir mahzunluk çöküyor. Üzülüyor. Hali ne olacak? Bak kapısında olduğum halde bir şeyim yok. Diye üzülürken Sami Efendimiz Hazretleri buyuruyor ki neden üzgünsün? Efendim size geliyorlar bakıyorum. Hep derslerini geçmişler. Bende bir şey yok diyor. Üzülme buyuruyor. Bir dağ düşün. O dağı insan birden aşamaz. Yavaş yavaş, yavaş yavaş takip eder aşarsınız buyuruyor.

Burada şunu söyleyeceğim, bazı kardeşlerimizde letaifler bulunmayabilir. Bazıları baya bir mesafe katiler. Bundan dolayı Mürşidi Kamilimiz buyuruyor ki, letaif dersini alan, mahzun olma geri kalan, riyakarlar bela bulan, yokluğa atılmak lazım. Altyazı M.K.