Amin-i İma'y. Mürşidimizin bu ölüm hakkında birkaç sözleri var, onu nakletmek istiyorum. Bir cenazeydi buyurdular ki ölene üzülmem, Allah'ımızın takdir-i ilahiyesi ama ben ne yapacağım huzur-u ilahide biz ne olacağız bunu düşünürüm buyurmuşlardı. Bir de tavsiyelerinde sekiz tane tavsiye var. İki hususu unutmayın diye iki hususu unutun, ikisini unutmayın. Bu unutulacak olan başkasına yapmış olduğunuz iyiliği unutun. Başkasının size yapmış olduğu kötülüğü unutun. Unutmamamız gereken de bir Allah'ımız Celle Celalühu bir de ölüm. Sami Efendi Hazretleri HatteSallallahu sırra Ramazan-ı Şerif iftara yakın bir zaman sohbet buyuruyorlar. Sofrada daha sofraya oturmadan önce evladından olan Faik bey ona şöyle bir bakıyor ölüm belli olmaz Faik diyor, bu kadar. O da herhalde ben ahirete göçeceğim, efendim bana çok dikkatle baktın diyor.
Yanındakiler işte Allah'ımız uzun ömürler versin Faik Bey diyor ama Uraz Azimüşşan okunuyor, tam ezanın okunması beklenirken bir Allah sesi duyuluyor Celle Celalühü ve herkes huzur içerisinde. Faik Bey iftihar etmiş. Hemen Üstadımız Hazretleri rahatsız olmasın diye ayağını çökmüşler çenesini böyle bağlamışlar. Bir ranzanın altına üzerine alt dolar neler atarak Sami Efendimiz Hazretleri rahat yemeklerini yesinler, iftarlarını açsınlar, sonra bildiririz diye. Yemekler inmiş sonunda mübarek ellerine su dökerken efendim bir demez bu hadiseye verilmek için, fahiğin ölümünü mü diyeceksiniz, o böyle bir mecliste gülmeye layıktır buyurmuş. Şimdi bakıyorum ablamız, üstadımız buyurdu ki kadınlar da siz görevlisiniz diye. Şimdi unutmamak mümkün değil. O kadar kadın cemaati tarif edilemez.
Onlara hizmetini yaptı, Tevratlarını, eskralarını, letaitlerini hep bunları tamamen eksiklik çok büyük çok büyük. Sözün çok yakınıydı. Çok yakınıydı. Etlerini onu Sami Efendi Hazretleri bir defasında Hane-i Saadetlerinden diyorlar ki, Aişe hanım Sami efendimize hizmet etse, Ramazan-ı Şerif'de yeminlerini hazırlasa
