Eyle olur bu nimeti bilmek lazım. Gelip kaldırdı dumanı, Ulağa evretti imanı, Rasuldür itme dumanı, felavata gayret lazım. Bilim Muhammed Mustafa vazife etti ifa, ali ashab ruha sapa sapa sapa yollarından gitmek lazım. Namaz İslam'ın binası, şehadet olguhanesi, terbiye ettiği uyan nasıl tevhide çalışmak lazım. Salm ile kes nefsin birini, Haksilen zekat veren kulunu, haccırt gör Mekke elini farz olana gitmek lazım. Olmalı, amel vehrinde durmalı, ihlas bahri nedenmalı bu işe ihtimam lazım. Tarikat keremi bunlar, rabıta ile kalbiciler, teslim olup işi anlar meyyit gibi olmak lazım. Tarife ile hile gitme, eksik yapıp fazla gitme. Kendi nefsin sözünü tutma, başını indirmek lazım. La tarif dersini alan, mahzun-u gal ve geri kalan, riyakarla bela bulan, yokluğuna atılmak lazım. Kardeş gel, benliğini bırak, yarat gayet temiz yürü et, yakınsan da yol çok ırak, tedarikin görmek lazım.
Kab zikri soldan başlar, ruhun da kırsaldan işler. Sır çalışır odun üçler, tarifeyi tutmak lazım. Halklara sağır vermenin üstü, Ahlam Muhammed dostu, İhvanını tez geçmek kastı lakin burada durmak lazım. Eşini bir eyle burada, daima kalbimden burada, çok durdukça şifa der de temellükten olmak lazım. Temelluktan kullak lazım. Söylemeden tezler geçme, tarihçiye yara açma, her albüm suyundan içme, mendarını bulmak lazım. Beşten sonra Allah'a çıkan, Adl ü merse zendir takan, zikrin aleviyle yakan rabıta çok olmak lazım. Şeytan dünyevi hücum eder, meyve ile seni zikir gider, yetişen vakitmek eder, hazretla dağılmak lazım. Bundan sonra zikri kule, bir sızı çişi kökleri bile zikir hiç gelemez dile cemi arza demek lazım. Zikri sultaniye dönen bütün vücut bir din sanan yaranlerle sohbet lazım. Bundan sonra da nefhi ispat, gelir tevhid gider zulmet lakin çok istermiş kaide, fikren buna devam lazım.
Nefesini çeken içe, tek olacak lağım üçe, yirmi bir yer yol açar, matlup rıza lazım. Yazmakla bu iş bilinmez, sadra yazılılığı silinmez, acil bu sende bulunmaz lakin tarif etmek lazım. Bir murakata içine, atış ebralar göçüne, bunlar gelmesin içine, hedefin gözetmek lazım. Aldın haşa keman açmalı, Allah'ın feyzü içmeli, fena ahlaktan geçmeli, nefsi çınlamak lazım. Bütün bu derslere zarar, hatta gerdek devere karar, Üstadımız vermiş karar, reçetesinilatmak lazım. Şeriatsız işi yapmak, fenalık haldını bakmak, ilme kadar hattan satmak, zararını bilmek lazım. Şeriatsız para görmez, cahil sofu dinin bilmez, belki cahiliye da gelmez, mukavvinden kaçmak lazım. Allah. Alimle zikre batırır, hayalden dilin yitirir, giydir köyü batırır, namusu korumak lazım. Allah hazrete çekilmek lazım. Üçüncü dünyayı silmek, kalbime sevgisini durmak, daim rahkını girmek, bu sözlerden hazer lazım.
Kalbini öldürür, zikir gülünü söndürur, gaflet içine aldırır, bunlardan sakınmak gerek. İkincisi çok uyumak. Üçüncüsü gıybet demek, işte bundan hazer gerek. Görgülüsüz tek gülmesi, beşinci sırrın kanekısı, yoldan çıkardığın çok nafsı ve nafsı bilmek gerek. Ve şeyh kalbini taş eder, böyle diri büyük peder, sakınmazsan cevirg eder, muhafaza da etmek gerek. Birisi günah kesreti, ikinci dostluk zulmeti, üçüncü zulme gayreti, hadisleri bilmek gerek. Gördüğünüzü namaz geçirmek, beşinci sol onuyla girmek. Yapsan bunu girer yemek sünnete riayet gerek. Münafık da üç alamet. Herkes bu, ben, ideal nefret. Boşa çekilmesi zahmet, kendini vezn itmek gerek. Söylerse hem yalan söyler. Der. Diler, bu fehimden uzak gelir. Şu beş ile melek girmez, aklı olan surat olmaz, pis içkiye iri girmez, bundan çok sakılmak gerek. Gözden yaştan dürtmek gerek.
Mevlevi görmeyene gider, zulmedenleri affeder, virmiyene virmlibu dida, kötülük ve iyilik gerek. Kalem der ahlakın fena, bu fehimle gitmesine, tutar bunu akıl dana, ahlak özel olmak gerek. Üstadımızın huzuruna bazı kardeşlerimiz, ezbere riayet etmediğinden yazılmıştır bu da. Huzur ve abdestli verin, gayet hafif selam verin, yerine varınca verin yüksek söyleme sözünü. Gösterdiği yere otur, nefsini önüne yakar, kalbim bir araya getir, her yere dövme özünü. Arkadaş göl kesme, huzurda kimseyi kesme, zahmet etme o mucizme, dağıtma orada ağzını. Hatsa yerine oturma, hal verecek söz götürme, çok vakıf edeb yitirme, daima dikme gözünü. İncilecek işi yapma, böyle bir kutuptan satma, huzurda başka el öpme, gönderme sakın gözünü. İzin almadan gidene, o deyim zahleti dene, kılıçlar vurur bedene, yarama atma tusunu.
Yine söyler kendi bilmez, nefsiz herkes şura gelmez, Kalemler hiç böyle olmaz başka ya açmaz anasını. Bazı kardeşlerimize da vasiyyetiniz efendim. Vasıyyet ederim size abdest darım taze taze, için fena güzel yüze yapma işledi yağdır bu. İlim edep takva olsun, gönlüme feyizler dolsun, kav istemem ihvan bilsin, söz getirmek fenadır bu. Bazı kardeşler münasebetle söz getiriyor da, onun için yazılmıştı kardeşlerim. Sünnete temessüt edin, cami cemaate gezin, emir tutman, ihvan adın, saliplere nüzuldur bu. Huh ila hadis evren, nefsini yıkmaya davran mürşide bin de bir uğran sakal altı sudandır bu. Cahil sofulara varma, bağlandığın iki kırma, huzurda boynunu burma, gönül içi muhkemdir bu. Allah. Şöhret-i para deyleme, sakın cahini gollama, dersi ile söyleme, mıntıka da lekedir bu. Halkım içine karışma, şeytan ile hiç barışma, ihvanlarıyla çekişme, fena ahlak zıdır bu.
Hazreti kadınla oturma, kalp gülistanını batırma, oradan oraya laf götürme, içinizden memnundır bu. Zenginler ardına düşme.