Ses kayıtları yükleniyor…
Mihmandar ses arşivi
İslami İyilik ve Merhamet Öğretileri kaydında Efendimiz sallallahu teala aleyhi ve sellemin doğduğu mübarek ayda rebiülevvel ayında bulunuyoruz. Her zaman tazimimizi göstermekle birlikte bütün hayatımızın her safhasında özellikle buraya daha çok dikkat ederiz. Salihatü selam, ibadetimiz, taatimiz, asıl muamelatımız çok önemli çünkü Rasul-ü Ekrem Efendimiz sallallahu teala aleyhi ve…
Konu başlıklarındaki zaman bağlantıları kaydı ilgili saniyeden başlatır.
Efendimiz sallallahu teala aleyhi ve sellemin doğduğu mübarek ayda rebiülevvel ayında bulunuyoruz. Her zaman tazimimizi göstermekle birlikte bütün hayatımızın her safhasında özellikle buraya daha çok dikkat ederiz. Salihatü selam, ibadetimiz, taatimiz, asıl muamelatımız çok önemli çünkü Rasul-ü Ekrem Efendimiz sallallahu teala aleyhi ve sellem fakir ve yoksulu çok gözetirdi. Ashab-ı Suffe'deki o günde bulunan yedi ile dört yüz arasında sayı değişiyor. Ashabı müziğin efendilerimize çok yardımda bulunurdu. Ganimetten bir gelen olsa yiyecek içecek hemen ashabı sofradaki fakirlere gönderirdi. Ashabı sofrada bulunan Ashabı Düzgün efendilerimiz diyorlar ki karın tokluğuna burada bulunuyordu. Rasulullah'ın Sallilahü Teala aleyhi ve sellem mübarek hadis şeriflerini ezberliyorduk. Sonra vahiy katipleri Kuran-ı Azimüşşan'dan ayat-ı ilahiyeler indikçe onu muhafaza ediyorduk diyorlar.
Bunun yanında diğer fakir ve yoksulu hep gözetiyorlar efendimiz sallallahu teala aleyhi ve sellem. Dur kadınların kapılarına kadar gidiyordum, onlara su taşıyor. Onlar tanımıyorlardı efendimizi. O suyu götürüp kapısının önüne koyunca siz kimsiniz dediklerinde Muhammed'im diyordu sallallahu teala aleyhi ve sellem. Onlar da büyük bir saygı içerisinde karşılıyordu. Dolu ehahadisi Muhammediyeleri var. Siz yeryüzündekilere merhamet ederseniz Cenabı hakk'ın rahmeti ve mağfireti üzerinize yar, semadakiler de size merhamet eder diye buyruluyor. Yine bir Hadis-i Şerif'inde sadaka vermekle mal eksilmez buyruluyor. Eksilir gibi görünse bile insanın vücuduna sıhhat ve afiyet verir. Evinde güzel geçim olur. İsterse çok az bir yiyecek olsun, onu az tadıyla yer. Velhasıl gönlündeki bereket tarif edilemez. Mevla-yı Zülcelal'imiz artırıyor zaten. Halıkımızın ilk sıfatı, ideiyesi Rahman'dır.
Biz Besmelei Şerifeyi okurken Bismillahirrahmanirrahim diyoruz. Burada üç tane ismi Celal geçiyor. Allah ismi celali geçiyor ki bütün isimler onun içerisinde zaten. Bütün isimler. Bunu Ayetül kürsinin anlamında buluruz. Çok güzel izah etmişler. Diğer ismi Celaller de diyelim ki Rahman dedik biz. Ra harfini kaldırsak hemen mana bozulur. Diğerleri de böyle. Mana bozulur. Ama Allah lafzail celalinde mana bozulmaz. Elifi kaldırsak, Olamı kaldırsak, Olamı da kaldırsa, cansız hiçbir varlık yoktur. Hepsinde can vardır. Bütün mahlukat zaten hu zikrini yapsın. Bir kedi nefes alıyor zaten. Hu, nefes alırken hep Rabbin Zülcelal'imiz zikredilmiş oluyor. O zaman gayrimüslimler ne oluyor? Onun şuurunda olmadığı için küfür içerisinde kalmış oluyor. Demek ki her anımız zikrullah. Eşyayı bile incitmeyin, buyrulur. Eşyayı bile incitmeyin. Onda bile zikir vardır.
Böyle bir taşı kaldırıp şiddetli bir şekilde atmayın. O da Rabbımızı zikrediyor diyerek usulüne uygun bir şekilde koyun. Ne olursun. Şimdi hep mevlamızı zikrediyor. Muhyiddin Arabi Hazretleri buyuruyor ki, ben hayvanatın zikrine diyor iki defa denk geldim. İki defa. Birinde diyor yetişemedim. Zikrullah'a diyor, o hayvanın zikrine ben yetişemedim diyor. Öyle bir zikrediyorlar ki diyor. Zaten kendisi de mahlukatı dört kısma ayırır. Birisi Cema'dır, cansız varlıklar demek. İkincisi bitkilerdir. Üçüncüsü hayvanlar. Dördüncüsü insanlar. İnsanlar Cenabı Hakk'ı en az zikreden bir kimse diye haber verilir ama elimizden geldiği kadar boş durmamaya çalışacağız. Cenabı Hakk boşluğu sevmiyor zaten. Esantre. Aişe annemize soruluyor. Rasulullah'ın ahlakı nasıldı? Siz Kuran okumuyor musunuz buyuruyor. Onlar lav boş sözlerden uzaktırlar buyuruyor. Boş sözlerden uzaktırlar buyuruyor. Anil lau müridin.
Laı ulema-i kiramımız anlatırken Cenabı hakk'ın dışında ne varsa onu nefyetmektir. Tevhid bunu beyan buyurur zaten. La ilahe illallah başta nef ile red ile başlıyoruz. Allah'tan başka ilah yoktur, illallah ancak o vardır diyoruz zaten. Bir de bunu buna ehil olarak çalışarak gayret ederek okuyacak olsak o zaman insanın hali değişir. Bu yaşanmayınca olmaz. Yaşayınca ortaya çıkacaktır. Biz bazı hususları garipsiyoruz ilk anda. Fakat o hale gelince insan eyvah diyor. Ne kadar hakmış, ne kadar bunlar hakikatmiş deniyor. Velhasıl Cenabı Hakk'ı zikretmeyen hiçbir varlık yok. En son bu lam-ı tarihlerde kaldırılıyor. Hu, biz Haşir suresinin son kısmındaki üç Ayet-i Celileyi okuyoruz ya sabah namazından sonra esamü. Diye. Demek ki zikretmeyen hiçbir varlık yok. Her varlık Cenabı Hakk'ı zikrin içerisindedir. O zaman bütün varlıkta cihan var demek. Hayat var demek.
Efendimiz sallallahu teala aleyhi sellemin doğum ayı olması münasebetiyle fakir, yoksul ve mahlukata şefkat içerisinde olmak. Allah'ın dostlarından birisi soruyorlar sana Cenabı Hak ne muamele etti? İbadet ve taatimden hiçbir hayır görmedim diyor. Aynen böyle söylüyor. Ama diyor bir kedi tutsaktı, onu kurtardın. Allah'ım beni o kediye merhametim sebebiyle beni bağışladı. Velilerde de bu hal var. Sebebi de Allah'ın ahlakıyla ahlaklandıkları için çok şefkat ve merhamet içerisinde oluyorlar. Çok anlattım bu Kayseri Ulemasından Hacı Zühtü Efendi Hazretleri'ni çok kıymetli bir Allah'ın alim bir kulu inşallah velidir. Hem de müntesi bu. Hüsamettin Efendi diye bir kimseye intisap etmiş tarik ehli bir kimse. Bu dedeme demiş ki Rahmetullah Ali, Mustafa Efendi Evliyaullah için öyle çok şartlar arama. Şimdi elimizde çok notlar var velilerin alametleri, işaretleri demiş ki cömert olurlar.
Çünkü Cenabı Hakk'a gönüllerini tam teslim ettikleri için Allah'ımızın dışında her şey onlarda yok olmuştur. Sadece zatı. Dikkat edilirse misal ne kadar çok verilse aynı şeyi duysak dahi burada mühim bir nokta var. Ahmet Bin Hanbel Hazretleri. Biz bunu çok duyuyoruz. Diyor ya Bişr-i Hafiye Gaddesallahu Süleyere, ah bir miyanillah, bana Allah'tan haber ver. Eğer fenafillah olursa kişi Cenabı Hak'ta yok olursa hep Allah'ımızın evsafı, sıfatları üzerinde durur. Esması üzerinde durur, sıfatları, efal-i ilahiye hep ondan başka bir söz istemez. Çünkü daralır, çok bunalır. Çünkü fenafilla halindedir. Dikkat edilirse büyüklerimizde Kuran-ı Kerim okunurken böyle bir iç geçirme gibi bir hal görüyoruz. Böyle, o diye tat gönülden gelen bir ahları var. Kuran-ı Kerim okunurken, üstadımızda bu bantlardan neden de takip edebilirsiniz, kelamına kurban olayım böyle diyor.
Yanına alıyor Kuran-ı Kerim okuyacak kimseyi. Üstazımızın üstazı da öyle. Sohbetlere başlanırken Kuran-ı Kerim'le başlanıyor. Kuran okuyacak kimseyi kendisi eğer böyle bir koltuktaysa, o da aşağıdaysa aşağıya inmiyor. Onu koltuktaysa yine bir yüksek yere alıyorlar. Mübarek elleri de Kuran-ı Kerim dinlerken hep dizlerinin üzerinde, büyük bir tazimde. Çünkü Allah'ımızın kelamı. Ah diyoruz biz Cenabı hak ile münasebetimizi kurabilsek o zaten bize bizden yakın. Görüyor Yunus Emre bize bizden yakınsın, görünmezsin hicap nedir? Ne olacak? Hicap nefsimizdir. Burada okuyacağım da vakit bulabilirsem okuyun. Nefsin nasıl bir perde olduğunu, aslında İmamı Gazali, Rahmetullah Ali nefis çok azizizdir diyor. Çünkü Allah'ımız ona hitap ediyor. O noktaya geçse, taatlerin kabul olduğu nokta, ibadet ve taatin lezzeti o zaman almıyor. Çok duyuyorum insanlarımız çok şikayetçi.
Diyorlar camiler boşalıyor, sabah namazında iki tane yaşlı geliyor, başka kimse yok. Hep bunlar Rabbi Zülcelal'imizi tanımamaktan ileri geliyor. Çünkü o alemden bir bize menfez bir kapı, bir pencere açılmıyor. Hadis-i kutsidir, Hadis-i kutsidir. Cenabı hakk'ın öyle kulları vardır ki buyuruyor, nasıl ki yeryüzü yıldızla, ayla, güneşle aydınlanırsa onların kalplerindeki nur ile de semavat aydınlanır. Bir defasında Bayezid Bistami Hazretleri arşı azamı yerde görür. Diyor iyi arş. Biz sana kalbimizi açıyoruz. Ah bir fırsat bulsak velilerin mübarek özelliklerinde var arşın üzerinde. Şimdi yanık tutuşmak gerekiyor. Yanık tutuşmamız gerekiyor. Yoksa olmaz bu. Elimizin şöyle ucuyla tutmakla olmaz bu. Bürümez bu. Sağlam bir şekilde. Hakk'a tugati. Çok güçlü bir şekilde bizim dönmemiz gerekir. Yoksa olmaz.
Arşı Azam diyor ki Arşı Azam, Ya Bayezid yeryüzünde de Allah'ın öyle veli kulları var ki biz de onlardan istifade ediyoruz diyor. Şimdi bak bir şey. Nasıl kıymetli kimselermiş. Arada bu. Allah'ımız Celle Celalü öyle bir nur vermiş ki gönüllerine, onların vücutlarının zayıf olduğu, pek insanların içerisine karışmadıkları, sadece İrşad ve ıslahımız için herkese vaazun nasihatte bulundukları, kimseyi Rabbimizin koludur diye kerih görmedikleri yalnız en çok sıkıntıları kalbi hallerimizden olur. Kalbimizin durumu onlara malum olduğu için biiznillahi teala ondan çok sıkıntılanırlar. Yoksa Allah'ımız yaratmıştır. Bunda bir sıkıntı duyulmaz. Halid sıfatının tecellisidir. Ama huylarımızdan dolayı. Yoksa şahıs olarak değil. Allah'ımız onların gönüllerinden öyle bir pencere açıyor ki Halık-ı Zülcelal ile naz ve niyazda bulunuyorlar. Uyumayan Allah'ın dostları var. Uyumuyor değil.
Uyurdular ama çok az. Bu Zariyat suresinde görürüz. Galiyle mmayeccaun buyuruyor Cenabı Hak. Ve bil esharium yestafirun. Onlar seherde istiğfar ederler ve gecenin az bir müddetinde. Çünkü uykunun üzerinde öyle bir hazları var ki onların lezzetleri tecelli-i ilahiye mazhar. O tecelli bin senelik ibadete bedel. Bunu elde etmişler. Olmaz mı? Geliyor, dayanıyor kişinin şahsına. Her şey bizle bitiyor. Olumlu haller de bizden bitiyor, olumsuzluklar da bizden Şu dünyanın hali de bizden bitiyor. Bizim kendi elimizle yaptıklarımızla dolayı karada ve denizde fesat meydana geliyor. Ne diyelim Allah bizi ıslah eylesin diyelim. Başka ne diyelim? Bu mübarek ayda Efendimizin mübarek huyları nedir? İnfakta bulunuyor. Şairlerden bizzat diyor, Kelime-i Tevhid'in la'sından başka hiçbir şeye la dememiştir. Her şeyini feda eder, yeter ki canını istemeyin diyor, bu kadar. Çünkü dünya gözünde yok.
O melekut alemine bakmış. Ceberruta bakmış. Lahuta bakmış. Var mı böyle bir alem? Eğer esma-i İlahiyenin tecellisine yararsek var. Sıfatı ilahiyenin tecellisine yararsek o alana girebilirsek Ceberut alemi de var. Zati sıfatları eğer ona da erişirsek lahut alemi de var. Onun için bu dünyada durmak istemedikleri o. Niye duruyorlar bu dünyada? Bizim gibi asilerin sizi tenzih ediyorum ıslahı için irşadı için. Hakkın dostlarından birine diyorlar kimsenin vefat etmene bir sene kaldı. Tutturmuş aldı. Diyorlar. Zahta ölümünü söylüyorsun. Bak ağlattın. Hayır hayır diyor. Ben o bir sene kaldı dediğini ağlamıyorum. Maşuk-u hakikime daha bir sene sonra mı kavuşacağım diyor. Erişmiş, kavuşmuş. Müşahede makamında eğer yanlış anlaşılmasa çok şey anlatacağım. Onlardan birisi şu, Rabbamızın izniyle. Üstadımızın mübarek hayatında derdim, bu dünyaya nasıl sığıyor derdim kendi kendime. Niye?
Evi ne dar mıydı? Memlekette ne de böyle dolaşacak bir yer yok? Böyle basık mıydı? Hayır, o değil. Onda öyle alemler vardı ki, nasıl bizim içimizde durabiliyor, sabrediyor diyordu. Demek ki biz inşallah iyi olmaya gayret ederiz. Olumsuz bir şey söylemeye inşallah iyi oluruz. Esaade Erbili Hazretleri'ne Behice anamız var dergahta. Sormuş, efendim Allah mı sizi çok seviyor, bizi mi çok seviyor? Allah'ımız sizi mi bizim mi? Bu sorunun karşısında durakalmış Esad Erbili Hazretleri. Bu çok ağır bir soru oldu, bir iyice hanım buyurmuş. Beni seviyor dese, Allah korusun zerre kadar kendilerine bir fazilet verecek olsalar helaki gibi olur onların. Adeta biter. Çünkü tevazu içerisinde. Bak efendimiz bir söz söylüyor üstadımız. Suyu suya, havai havai, ateşe ateşe, toprağı toprağa kendiniz Allah'a verin diyor. Bir cilt kitap okusak böyle insani kamili tarif için şu söz yeter.
Suyu suya verin, havayı havaya, ateşe ateşe, toprağa toprağa, kendinizi Mevla'ya verin diyor. Neyi söylüyor? Esrarı. Neyi söylüyor Hacaseni bendi burada? Bu sözüyle neyi bize hatırlatıyor? Esrarı. Dünya ve onun içerisindekiler bitecek, onun zatı müstesna. Buraya ermiş? Demiştik, fenafillah haline gelecek olursa ne oluyordu? Fena fillah haline gelecek olursa Kuran'ı azimüşşan'a düşün. Fenafil Rasul olursa e Hadis-i Muhammediye'ye. Sonra menteybeler neler? Bizim gibi insan oluyor. Birle bize büyük bir haz veriyor. Demek ki onlardaki hal Aişe annemize soruluyor. Toparlamaya çalışayım. Sözün biri orada kaldı, biri burada kaldı. Biri sağda, biri solda, biri önde, biri arkada toplayabildiğimiz kadar. Siz diyor Kuran-ı Kerim'i okumuyor musunuz? Onlar lau boş sözlerden uzak dediler. Size okudum mu bilmem. La dikli Ahmet babadan okudum mu Hızır Aleyhisselam'la görüşen bir kimse.
Böyle iki ay kadar oluşamamış. Burada ona dair şiirler de var. Burayı kaybetmeyeyim diye onu düşünmüyorum. Çok ceylan dağlarında ne de gezmiş dolaşmış arıyor. Neden arıyor derseniz onun öyle bir kokusunu alıyor ki Hızır Aleyhisselam'ın öyle bir kokusunu alıyor. Şu bizim kullandığımız esaslara niye benzemez o? 0 ilahi kokunun yanında bunlar çok acayip olmaya başlar. İlahi koku geliyor. Rahmani kokular geliyor. Ahmet Baba Hazretleri Rahmetullah Ali, Hızır aleyhisselamdan o kokuyu alıyor. İstemez olur mu? Biz bir üç beş saat sonra ne olacağı belirsek bir tamamı utanmıyoruz. Yirmi sene önce diyelim neymiş diyelim, makarna desem olur mu acaba, neyi söylesem? Bir kebap diyeyim, neyse artık onu söyleyeyim. Yirmi sene önce yedim, o kadar tatlıydı ki diyor. Bir araba içmiş. Bir mantiymiş. Bunların yediği marifetullah taamı, aldığı koku, bu bizim kullandığımız esanslar değil.
O ilahi koku Cenabı Hak'tan gelen koku. Sa'd ibn Reb'i demiyor mu? Efendimiz sallallahu teala aleyhi ve sellem Sa'd ibn-i rebi'ye hücum edildiğini gördüm muharebe meydanında on iki kargıyla bir bakın ondan bir haber getirin bana, Ya Sa'd ya Sa'd hiç ses çıkmıyor. Seni Rasulullah soruyor deyince göz açıldı sallallahu aleyhi ve sellem. Ben ölüler içerisindeyim. Şu anda cennetin kokularını alıyorum dedi. Bakın, duyduğu kokuya Hazreti Enes radıyallahu anh babasına gitmiyor. Efendimiz serbest bırakıyor Salli Allahu Teala aleyhi vessellem. Ya Enes, işte baban. İşte senin hayata, kavuşmana, dünyaya gelmene sebep olan baban. Onu mu istersin? Beni mi istersin? Resulullah'a koşuyor. Sallallahu Aleyhi ve Sellem. Çünkü ilahi kokuyu almış, Rasulullah'ın kokusunu almış, ayrılamıyor. Cenabı hak kurumlarımızı açsın. Neden duyamıyoruz? Çünkü bu duyular iç duyularının tıkacı durumunda da onun için.
Bazı böyle suya giriyor önüne. Kulaklarını tıkaç. Su kaçmasın. Hiç duymuyor o zaman. Bu kulaklar, o iç kulaklarının tıkacı olduğu için gözleri var görmez. Kulakları var duymaz, kalpleri var anlamaz buyurulmasının sebebi bu. Üstadımız bazı ederken bir gün diyor ki şu kafalarımızı bir açalım yahu diyor. Bakın ne diyor? Pazarımı açtım, almak isteyen aşsın diyor. Ne kadar mal kıymetli olursa olsun. Cebimizde eğer onu alacak bir değer yoksa nasıl bu nimete kavuşabiliriz? Onun için muhabbet harçlığı alsam o yarın o zatın dairesine varsam diyor. Efendimiz Hazretleri söylüyor bunu. Bu sebeple büyüklerimizin huzuruna varırken osur abdesti alırlar. Tövbeleri derler. En az yirmi beş istiğfar okunur. Üç İhlas bir Fatiha aleyhissalatu vesselam, beynimizin ruh tayyibelerine ehline ashabına ve sadatı kiramın ruhlarına gönderilir. Edeple girilir. Biz değil de bu Konya'da bir yerde bulunuyorum.
Bir yerde dediğim kendi yeğenimiz. Dedim yeğenim, bu odadan şu görsel cihazı kaldır dedim. Kaldır dedim. Şöyle bir rahat yat. Yattık, sabah birisi geldi. Efendim bir yere gitsek razı olur musunuz? Oluruz. Tanıdığımda kimse. Baktım öndeki arabada hep böyle ladikli Ahmet babanın dostlarında onlar verdi. Biz de vardık. Vardığımız kimse ne dese beğenirsiniz? Dedi ki ya ben ne konuşacağım dedi. Ben kendimden geçiyorum nasıl gelinmiş öyle dedi. Ben dayanamıyorum dedi. Sonra bize dediler biraz konuş diye. Hiç konuşmaya gerek yok ki. İnsan Beytullah'ı görünce konuşacak mı? Ben geldim Beytullah nasılsın, iyi misin? Bak ne kadar acayip. Ki. Anca bakarsın. Nazar edene yirmi ecir var. Mükafat var. Gönüllüler konuşsun dedik otururduk. Muhabbet harçlığı alsın. Bu her zaman için bize gerekli. Namazı kıldık mesela. Kıldık biz. Kıldığımız namazdan ne kadar nasipdar oldu? Ramazan-ı Şerif geçti.
Ondan ne kadar kısmet bize ayrıldı? Evrad Ezkar'dan. Hep bunlar boşuna değil. Okuduğumuz o tevhitte öyle nasipler var ki, onu mizan tartmıyor. Mizan tartmıyor. O taatler için bir gayri hisab hesabı yok. Sonsuz mükafat verir diyor. Demek o sözlerinden uzaktırlar. La masiva. Allah'tan gayrı hiçbir şey yok gönüllerinde. Onlar Mevla'yı Zülcelal'e dediğimiz gibi suyu suya, havaya havaya, ateşe ateşe, toprağa toprağa her şeyiyle yerli yerince şeri emirler doğrultusunda yürütüyorlar. Öyle bırakmış değil. Eşini bırakmış, aşını bırakmış, akrabasını bırakmış, insanları terk etmiş, işini gücünü bırakmış, bir tarafa çekilmiş değil. Hep bunları dinimizin ölçüleri içerisinde yürütüyor. Ama Cenabı Hak'tan bir an bile gafil değillerdir. Efendimizin doğumu münasebetiyle ne yapacağız? İnfak. Bir tanesi bu. Bunu bakarız, görürüz, düzeltiriz. Sonra arkadaşlarımızla da olabilir.
Lava gitmeden, boş sözlere gitmeden ikramlar yaparız, yediririz, içiririz. Allah'ımız bereketler verir, taşırır. Bir kere doğan kim? Doldu ol saatte o sultanı din, nura gark olduğu semavatu zemin diyor mevlit yazarımız. Her zaman doğuyor zaten. Bu önümüzdeki açılan notlardan Efendimize sallallahu aleyhi ve sellem hakkında bir hadisi şerif okuyalım. Ondan sonra ne kadar devam edebilirsek. Hiç de al. Önümüze ne sofralar açmışlar, ne bereketler, ne insanlar sunulmuş bize. İnşallah bunu anlarız. İslam kadar büyük bir nimet olamaz. Dinimiz gibi bir nimet olamaz. Bu mübarek yol gibi bir nimet olamaz. Kuran-ı azimüşşan en büyük nimet. Hadis-i Şerifler en büyük nimet. Aleyhissalatü Vesselam Efendimiz burada bir kimse gelmişti. İlim elde bizzat. Ta doksanı ney, Allahu alem üzerinde.
Konuşurken bazı peygamberlerin Efendimize aşık olduğunu, Sallallahu Aleyhi ve Sellem, ona ümmet olmayı istediklerini deyince amca dedi ki bütün enbiya dedi. Sadece şu peygamber bu peygamber değil dedi. Bütün enbiya ona ümmet olmak istedi dedi. Bak, Allah'ımız bize vermiş bunu. Nasıl sohbetler terk edilir? Nasıl zikirler terk edilir? Nasıl cami cemaati terk ederiz? Bunu akıl alın mı? Sizden önce üstadımızın şiirlerine baktım. İçinizden çıkıp hem gideceğim diyor. Kimi eviyle gitmiyor geçin. Ailesi ağlar. Ne diyor? Ne ola suçu? Düşündüm sizleri, ağardı saçım. Kimseye diyecek sözüm kalmadı diyor. Devam ediyor ediyor ediyor demek ki çok garip bir hayat yaşamışlar. Bu Kayser'de Kayser'de bir görüşmeydi. Üstadımız için onun kendine mahsus halleri var. Ev sahibine dedim bir odanız var mı böyle boş mu var dedi. Onun çok sevdiği birisi vardı. Sami Efendi Hazretleri herkesten sormuyor.
Ondan soruyor. Sorduklarından biri o. Hasan Efendi ile görüşüyor musunuz diye herkesten sormuyor. Onu yanına aldım. Açıldıca açıldı. Görüştüler. O dedik efendim biz gençliğimizde yanlıyorduk, dönüyorduk. Şimdi bir şey kalmadı içimizden. Üstadımız da o zaman kalbiniz bir cezve gibiydi. Hemen ocağın üzerine koyunca taşıyordu. Şimdi kazan gibi oldu dedi. Onların hep içine dökülüyor içine dökülüyor diye. Güzel. Yaranını bulunca, coşuyor. Fenafillah dedik ya Kuran-ı Azimüşşan'ı dedemin evlatlarından biri. Yanına varmıştım. Dedi ki, bizi görünce Kuran-ı Kerim okuyormuş, bıraktı. Kuran'ın dedi sahifelerini bile yiyesim geliyor, doyamıyorum dedi. İnanın, inanırsınız zaten Allah'ın izniyle. Vefat etmek üzere olan bir kimse bize şunu anlattı. Dedi ki efendim ölümden korkmuyorum dedi. Yalnız dedi ben namazı çok seviyorum dedi. Ölünce namaz kılmayacak mıyım dedi. Şu aşka bakın, şu muhabbete bakın.
Bir veli haber haline muttali olur. Bakmış ki oradaki, kimse namaz kılıyor. Evine gelmiş. Demiş ki sizin babanız nasıldı? Bizim babamız namaza hiç doymazdı ve derdi ki ben acaba kabrimde namaz kılmayacak mıyım? Size müjdeler olsun baban kabrimde namaz kılıyor diyor. Ne büyük bir aşk bu. Ne büyük muhabbet. Bir Allahu ekber Lafzai celalinde, tekbirinde bunu diyemeyen veliler var. Allah Lafzai celalinde kuşlar gibi çırpınıyor. Şeyh Seyfüddin Hazretleri bizim müstazarımızdan. Böyle diyor ney sesini duyduğu zaman böyle kuşlar gibi çırpınırmış. O neysesinde Rabbimizi hatırladığı için, o ney üflenirken Allah aşkıyla geliyor, ciğerden geliyor. O sanatsal olan ne değil o. Daha bir ötesine gitmeyelim biz. İçinden geliyor böyle Allah diye. Her zerreden Rabbimizin sadasını duyuyor. Her zerreden duyuyor. Bir kıymetli insandı. Vefat etti Hilmi Efendi diye. Çok iyi, iyi bir kimseydi.
Biz bu ayda inpak'tan deyince komşusuna ilaç getirecek. Dokuz mu on defa mı eczaneye gitmiş. Demiyormuş gayrı yoruldum. Hangi ilaç sorunu kullan demiyormuş. O değil mi diyormuş. Tekrar geliyormuş. Böyle bir kimse. Böyle hep infakta, hep infakta. Onun yakını olan birisini misal verecektim. Evrak ve ezkarıma kalkıyorum ki şöyle başımı yastığa dayıyorum. O evin içerisinde çok küçük size denk geliyorum bilmem bazen Allah'ımızın öyle yarattığı mahluk oluyor ki devesi var, fil var, zürafası var, su aygırları var, neler var neler var. Ama bunun yanında öyle bir yüce kudret sahibi ki gözle görülmesi çok zor. Onların diyor zikrine ben tahammül edemiyorum, öyle Allah'ı zikrediyorlar ki. İnşallah gayrete geliriz, çabaya geliriz. Kardeşlerimizi de gayrete ve çabaya, getirmeye uğraşırız. Görüyorsunuz içerisinde kan ağlıyor. Dünya ne olacak? Dünya ne olacak? Dünya ne olacak? Bizim iyi olmamız lazım.
Bura biter ve bitiyor da zaten. Mühim olan bitmeyen alem için bir hazırlık yapabilmemiz. Hadis-i Şerif olsun okuyun. Bana salat gönderenlere Cenabı hak sırat köprüsü üzerinde bir nur ihsan eder, ehli nur ise ehli nardan olmayacağı bedidir. Hep nurumuzla gireceğiz Allah'ımızın huzuruna. Mühim olarak onu çoğaltmaktır. Böyle dedemin olsun Efendimize ait şiirinden birkaç beyit okumaya çalışalım. Efendimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem'e olan aşkıyla şunu adı söylerim. Büyüklerimizden duymakta fayda var. Onlar çok güzel ifade ediyorlar. Şu cihanda Muhammed ya Muhammed senden ala bulunmaz. Elbette. En üstün. Nasıl üstündür? Böyle topraklar süzülür. Süzülür. Toprak süzüldü mü bitkiler meydana gelir. Onun içerisindeki bileşikler bitkilerin içine nüfuz eder. Bitkiler de süzüldü mü hayvanlar çünkü onunla besleniyor.
Hayvanlar süzüldüğü zaman insanlar, insanlar süzülse veliler, veliler süzülse nebiler, nebiler süzülse süzülmenin bir anlamı ıstifadır. Mustafa, peygamberimiz kainatın kainatın en üstünü. Allah'ımız onu öyle bir yaratmış ki Salli Allahu Teala ve sana yapışmamız lazım. İmam Şarani Hazretleri gibi ben diyor Mısır'da bulunurum. Elimi Resulullah'ın kabri üzerine kor ve görüşürüm diyor. Ya Habibsin, hak Habibsin. Lütfeyle ya Muhammed Mustafa. Ya ilahi kıl inayet ol Habib'in aşkına ümmetliye kabileyle ya Muhammed Mustafa. Elimize söylemiş. Cümle mahluk adedince yüz bin salavat olsun. Şunu diyecektim. Bugün de hatırlatayım diyorum. Bir de bazen şu kadar milyar Salla-ı Selamı getirelim. Bu kadar. Bunun milyar ne yok? Birbirimize de duyuralım. Her zaman okumakla birlikte inanmıyorum okuduğumuza. Bu ayda daha da çoğaltalım. Daha da çoğaltalım. Dilimiz durmasın. İşte bugün bin çekeceğim.
Yarın iki bin, bu değil. İki bin ne? Geçsin. Diyelim ki evden kalktık. Arabaya bindik. İş yerine geldik. Gelene kadar. Her zaman müşteri aktığı yok. O arada da okuruz. İsterse şey yapsın. Ne yapıyorsun? Saleh selam okuyoruz deriz. Müşteri geldi diyelim. Dedi ki dilin hiç duru vermedi. Saleh selam okuyorum bu Rabbiü'l-ü Vel'ayı da, ona da vesile oluruz. Bunun sonu yok. Ondan sabahlara kadar, akşamlara kadar okuyalım Salah Süleyüsselam. Yattığımızda niye okumayalım yatarken? Sallallahü vesselam'larda böyle sızalım gitsin. Sızalım dedi. Uyuyalım gitsin. Bize Rasulullah'ın sarhoşu olarak sızalım ne olacak Sallallahu Aleyhi ve Sellem. Nasip okuyorlar görüyorum bazen. Cümle mahluk adedince yüz bin salavat olsun. Şeyh Mustafa Efendi söylüyor dedi Emrah'ın. Cümle mahluk adedince dedi sayamayız, mahlukatı saymak mümkün değil. Her nimet senden olmuş ya Muhammed Mustafa.
Gerçekten Şeyh Mustafa Efendi'ymiş. Çok kısa zamanda yetişmiş zaten. Çok kısa. Öyle uzun bir zaman almamış. Şeye benziyor, dedemizin hali Akşemsettin Veli gibi. Dediler ki efendim burada kırk senelik, elli senelik dervişler var. Bu nereden geldiyse gelir gelmez halifemiz oldu. Neden dediler. Ben bir şey söylediğim zaman siz yoruma kalkıyorsunuz. Acaba bu olur mu? Olmaz mı? Mümkün değil. Şu zamanda bu nasıl olacak? Bu akla da uygun düşmüyor. Acaba bu kafeye kim okudu bunu? Siz bunu söylüyorsunuz. Bu ise demiş, emreden efendim mi tamam diyor. Biz emreden efendimizi emir de etmiyorlar onları. Sami bende Hazretleri şunu yapın dememiştir daha. Yapalım diyor. Yapın demiyor. Bildiği için halimizi biz rabıta dersin Rüknü Azamı olacak buyuruyorlar. Yarısından fazla bunu yapsaydık böyle mi olurdu? Her tarafında nur okardı. İnşallah yine aferin. Dikkat edersek.
İsmi Pakinya dolunca vacip olur Salavat. Ruzi cezada şefi olaya Muhammed Mustafa Asar. Sözlerin güzelliğinden kendimizi alan ne güzel söylemiş, ne hoş deyip duruyoruz. Kendi hoş bir kere, kendi müstesna. Bütün mahlukat için de hüsnü ahlak sendedir. Cennetine daveteyle ya Muhammed Mustafa. Burada neyi söyledi? Cennetine davetin o davetiyenin üzerinde bir yazı var. Ona ulaşırsak olur bu. Ölmeden evvel ölme sırrına erenleri davet. Zorlaştırmayalım da hakikat bu ama. Kelimetullahı kelimetullahı, i'lam için çektin çok Zahmet biiznillah yardım eyle ya Muhammed Mustafa. Allah'ın dinini yaymak için diyor Taiflerde mübarek ayakların kanlar içerisinde. Uhud'da mübarek dişin yarıldığı, yani bizim canımız ondan daha kıymetli ki bir sabah namazına iştirak bile olmuyor. Bir sohbet, bir zikir. Bilmiyorum. Mücrimim geldim Bab-ı Rahman'a.
Hemen durdum da mahrum etme bu memuru ya Muhammed Mustafa sallallahu teala. Cenabı hak şefaatlerine mazhar kılsın. Velhamdülillahi rabbil alemin el Fatiha.
Kaynak: Genel
