İhsan Mektebi programımızın yeni bir bölümünde sizlerle birlikteyiz azizini işlerimizin. Mahmut Sami Ramazanoğlu Gadde Sallallahü Sirrahul Asis'in Hazreti Ebu Bekir Sıddık isimli eseriyle inşallah birlikteliğimiz devam ediyor. Hazreti Ebu Bekir efendimizin hasta yatağında yatarken, Hazreti Osman'ı çağırtarak bir hilafet ahitnamesi yazdırdığından söz etmiştim ve şimdi bu ahitnamenin içeriğiyle, muhtevasıyla inşallah kaldığımız yerden devam ediyoruz. Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla. Abdullah b. Kuhafe'nin dünyadan çıkarken son deminin hitamında, ahirete giderken ilk deminin başlangıcında, kafirin imana, facirin ikana geldiği, Kazibin doğru söylediği dakikadaki ahit ve vasiyetidir. Ömer bin Hattab'ı kendime halef eyledim. Onun sözünü dinleyiniz. Ona itaat ediniz. Ben bununla Allah'a, peygambere, dinime, nefsime ve söze iyilik istemiş bulunuyorum.
İcra-yı adalet ederse ondan beklediğim ve umduğum odur. Başka bir hat ve hareket takip ederse biliniz ki kişi ne işlerse onu kazanır. Benim bütün hedefim hayırdır gaybı bilmem. Zulmedenler nelere giriftar olacaklarını bilirler. Bu ahitnameyi ikmal ederek mühürledi ve herkese okutarak umum nazarında hüsnü kabul ile karşılandı. Bunu müteakip Hazreti Ebu Bekir, Hazreti Ömer'i çağırarak ona şu nasihat ve vasiyette bulunmuş, Ömer de ona göre hareket etmişti. Ben sana bir vasiyet edeceğim. Onu iyi hıfz edesin. Allah'ın gecede bir hakkı vardır. Onu gündüzün kabul etmez ve gündüzün bir hakkı vardır. Onu da gece kabul etmez. Bizim hiçbirimiz için farzı eda etmedikçe nafile yoktur. Kıyamet günü mizanları ağır gelenlerin mizanlarının ağır gelmesi hep dünyada Hakk'a ittibaları ve onun onlara ağır gelmesi sebebiyledir. Hak'tan başka bir şey konmayan bir mizanın ağır gelmesi ise hakkıdır.
Kıyamet günü mizanları hafif gelenlerin mizanlarının hafif gelmesi de dünyada batıla tabi olmalarından ve onun onlara hafif gelmesindendir. Batıldan başka bir şey konmayan bir mizanın hafif gelmesi de hakkıdır. Görmez misin? Allahutaala ehli cenneti en güzel amelleriyle zikretmiştir. Onun için bir kail der ki benim amelim bunların ameline nerede erişecek? Onun sebebi Allahutaala onların kötü amellerinden geçmiştir de onları ısrar etmez. Ve görmez misin Allahutaala ehli narı cehennem ehlini kötü amelleriyle anmıştır da bir kail der ki ben amelce onlardan iyiyimdir. Onun sebebi Allahutaala onların en güzel amellerini onlara reddetmiştir. Görmez misin Allahutaala şiddet ayetini rıza ayetinin yanında indirmiştir ki müminler hem ümitli hem saygılı olsunlar da kendi elleriyle tehlikeye atılmasınlar ve Allah'a karşı hak olmayan bir kuruntuya kapılmasınlar?
Hazreti Ebubekir kendi hayatında temin ettiği ittihadı birliği irtihalinden sonra da temine muvaffak olmuştur. Umumi ve zaifi görevleri ifadan sonra son dakikasına ait hususi işleriyle meşgul olmuş, Hazreti Aişe'ye Resul-i Ekrem'in yanında defnedilmesini vasiyet eylemiş, sonra iki kat elbisesini yıkamalarını ve kendisini ona tekfin etmelerini, çünkü yaşayanların yeniye daha muhtaç olduklarını söylemiş. Şahsi servetine ait vasiyetini yazdıktan sonra makamı riyasete geldiği günden beri beytülmalden alıp harcadığı her şeyin kendi şahsi malından alınarak iade olunmasını emretmişti. Nihayet Hicretin on üçüncü yılının Cemaziyel ahir ayında pazartesi gününün gecesi ruhani bir itminan içinde Hz. Ebu Bekir radıyallahu anh irtihali dar-ı beka eylemiştir. Vefatına tarihi nola olursa azat, salındı cihane servi azat beytiyle tarih düşülmüştür.
Hazreti Ebubekir'in vasiyeti üzere zevcesi Esma binti Umeys gasleyedi. Hazreti Ömer cenaze namazını kıldırdı. Hayatta rehberi veren aziz arkadaşı olan Resulü müçtehavas sallallahu aleyhi ve selleme ölümünde de refik oldu ki bu fani cihanın hayatında Hazreti Peygamber Efendimizin Ravza-i Mutahharasına gömülmesi nail olduğu en büyük mükafattan biri olmuştur. Rivayete göre Hazreti Ebubekir'in naaşı Mübarek'i Ravza-i Mutahhar'ya ishal ve arz olunup istizan olundukta izin istendiğinde giriniz ve defnediniz sadayı tanin-i endazı, simay cümleyi ashabı kiram olup yani tüm sahabe-i kiram efendilerimiz tarafından işitilip hücre-i şerifeye emredildiği şekilde ideal ve defnolunup Emsai Hazreti Fahrül Enbiya oldu. Hazreti Ebu Bekir'in kadısı Hazreti Ömer Faruk, Hacibi Azatlı kölesi, Katibi Osman Zinnureyn idi. Hilafeti iki sene dört aydır.
Babası, anası, oğlu ve oğlunun oğlu hep Ashab-ı Kiram'dan idi. Radıyallahu Teala aleyhim ecmain. Hz. Ebu Bekir muhtelif zamanlarda evlenmiştir. Zevceleri oğul ve kızlarının isimleri şöyledir. Zevcesi, Kuteyle, oğlu Abdullah, kızı Esma. Zevcesi Ümmü Roman, oğlu Abdurrahman, kızı Ayşe. Zevcesi Esma, oğlu Muhammed. Habibe bint Harice. Kızı Ümmü Gülsüm. Hz. Ebu Bekir Dili çok açık seçik. Sabihu'l vech, yüzü aydınlık. Nahifulcism, bedeni zayıf. Uzuna yakın orta boylu, kuruca yüzlü, çukurca gözlü, yumru alındı, seyrek sakallı idi. Aşkulu, Aşyetullah, Muhabbet-i Resulullah'tan daima mahzun idi. Bedenen zayıflığına mukabil kuvvet ve savlet sahibi, şeci, cesaretli, cildi ince, göz pınarları derin, yüzü nurlu, alnı ve yüzü beyaz ve açık idi. Sakalının üst kısmı hafif olup sakalını kına ve benzeri şeylerle tezyin eylediği Şemaili Şerif'te tarif olunmuştur.
Belindeki kemeri şiddet üzere bendeylemeye meyil olduğu halde heyet ve suretinin sun'i güzelliklerle tahsin etmeye evezkar değildi. Tarihi fiilden, yani Resul-i Ekrem'in doğumundan iki sene sonra doğmuştur. Ahkam-ı şer'iyeye layıkıyla arif. Kuran-ı Kerim'in mezayasına vakıf, ahlakı hamide ile muttasıf, fevkalade muttaki, afif, adil ve monsaf, Adil ve bununla beraber şeci idi. Hatta bir gün Hazreti Ali meclisinde bulunanlara nasıl insanların en şecaatlisi, kahramanı, cesaretlisi kimdir diye sormuş, Sensin dediklerinde ben filvaki her kim ile mübareze meydanına çıktım ise öcümü aldım demiş ve tekrar nasıl en şecaatlısı kimdir diye sorulmuştu. Onlar da bilmiyoruz kimdir diye sorduklarında Hazreti Ali de Hazreti Ebu Bekir'dir. O Bedir günü Resul-i Ekrem efendimize müşriklerden bir kimse hücum etmesin diye bir hayme yapıldı ve kim bekleyecek denildi kimse yanaşmadı. Ebubekir kalktı.
Kılınç elinde olduğu halde Resulü Ekrem efendimiz Hazretlerinin başı ucunda durdu. Her kim hücum ettiyse kılınçla karşılayıp defeyderdi. İşte nazın en şecaatlısı odur dedi. Hazreti Ebu Bekir fıtraten halim, selim son derece refik ve Şefik idi. Bununla beraber vazife ve mesuliyet işlerinde zerre kadar müsamaha göstermezdi. Onun rıfk ve mülayemeti şahsi muamelatına ait idi. Din ve millet işlerinde en küçük bir tereddüdü, en basit müsamaha ile göz yumduğu görülmezdi ve fakat kusurlarını izam etmez, onlara kusurları derecesinde muamele gösterirdi. Mücrimleri takip ve te'lif hususunda zerre kadar ihmal göstermemekle beraber siyasi mücrimleri icabına göre muamele ve affederdi. Ehl-i zimmetin hukukunu, emniyet ve masnuiyetini gözetirdi. Gayrimüslimlerin hiç mabet ve kilisesini yıktırmazdı ve onları çanlarını çalmaktan, ayinlerini yapmaktan men etmezdi.
Hazreti Ebu Bekir, Resul-i Ekrem Hazretlerinin en sevgili dostu Esrarı nübüvvetin en samimi mahremiydi. Resul-i Ekrem efendimiz hep yaptığı işleri Ebubekir Sıddık ile birlikte yapardı. Resulullah Hazretlerinin Ebu Bekir'e muhabbeti başka bir neşeyle tecelli ediyordu. İrtihal buyuracağı sırada Resul-i Ekrem efendimiz şu sözleri buyurmuştu. Dostluğu yardımı itibariyle kendisine en çok minnettar olduğum arkadaşım Ebubekir'dir. Rab'bimden başka bir Halil ittihaz edecek olsam yine Ebubekir'e ittihaz ederdim. Onunla benim aramda İslamiyet kardeşliği ve meveddeti vardır. Mescidin bütün kapıları kapansın, yalnız Ebu Bekir'in kapısı açık kalsın. Amr bin As Resul-i Ekrem efendimize en çok sevdiğin kimdir diye sormuş. Peygamber efendimiz de Aişe buyurmuş. Erkeklerden en çok sevdiğin kimdir ya Resulallah diye sormuş. Aişe'nin babası buyurmuşlar. Sonra kimi seversiniz dediğinde Ömer'i demişler.
Sonra daha başkalarını saymışlardı. Peygamber efendimizin arzuları hilafına bir hareket olup da müteessir olduklarında Hazreti Ebu Bekir gelecek olursa derhal tebessüm eder, teessür ve ibirarı zail olurdu. Hazreti Ebu Bekir isabeti re'i, muamelatındaki doğruluğu, tecrübe genişliği, nefsine hakimiyeti, hayır haklığı ve samimiyeti ile maruf idi. Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimizin fazla kemalatından en çok istifade eden şüphesiz Ebubekir'de. İlim ve irfan, fesahat, belagat, edep ve sevgiyle mümtaz idi. Arapların en kıymetli sözleri onun hafızasında menkuş idi, nakşedilmiş idi ve natıkası kuvvetli idi. Arap kabailinin kabilelerinin tarih ve ilim ensabına vukufu mükemmel idi. Hazreti Ebu Bekir radıyallahu anh İslamiyet'e vakıf noktayı nazarından da şüphesiz Ashab-ı Güzi'nin en alimi idi. Çünkü onun kadar Resulü Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem'e mülazemet eden yoktu.
Azarda ve seferde, her yerde, bidayette, ortada ve nihayette, her zaman onunla en çok ülfeteden ve şerefi sohbetinden müstefid olan yararlanan o idi. Değerli ecilerimiz, İhsan Mektebi programımızın bu bölümünü de burada nihayete erdiriyoruz. İnşallah bir sonraki bölümümüzde yine sizlere Mahmut Sami Ramazanoğlu Hazreti Ebu Bekir Sıddık isimli eserini aktarmaya, sizlerle paylaşmaya devam edeceğim inşallah.
