Değerli dinleyiclerimiz, Musahabe serimizin ikinci cildine gazap konusuyla devam ediyoruz inşallah. Gazapta dört büyük afet vardır. Bir. Küfrünü mucip olup imansız gitmesine sebep olmaktır. Bütün ameli mahvolur. İki. Allahü Teala Azze ve Celle'nin gazabına helakine maruz kalmak tehlikesidir. Üçüncüsü, gazapla adavet husule gelir ki düşman kazanır, serbest yaşayamaz. Huzur ve rahatı münselip olur, gider. Dördüncüsü, gazap anında şahsının çirkinliğinin kötü hayvanata müşabehetidir. Gazabı yutmanın faydelerine gelince bir. Cennetin kendisine müheyya olmasıdır. Nitekim O takva sahipleri ki bollukta da darlıkta da Allah için harcarlar, öfkelerini yutarlar ve insanları affederler. Allah da güzel davranışta bulunanları sever buyurulmuştur. İki. Gazabı bırakan kimseye Huri ayn de muhayyer kılınmıştır.
Cennette gözlerinin beyazı gayet beyaz ve siyahı gayet siyah hurilerden hangisini almak isterse onu almasında muhayyer bırakılır. Nitekim Sehl bin Sa'd Radıyallahu Anh'ın rivayetine göre Resulullah sallallahu aleyhi ve sellem buyurmuştur ki, bir kimse gazabını yutsa, öfkesini yapmaya muktedir olduğu halde hiddetini hazmeylese, Allahü Teala Hazretleri cemi halayik huzurunda muhayyer kılıp hangi huriyi dilerse alsın, der. Üçüncüsü, Cenabı Allah'ın gazabı üzerinden ref olunur. Ve dördüncüsü ecri alliim'e nail olur. İbn-i Ömer radiyallahu anhhuma'nın rivayetine göre Cenabı Allah indinde ol curadan ulu yani gazabını yutkunmadan ulu bir cura yoktur ki bir kimse Allahü Teala hazretlerinin rızasını istedikte gazabını yutkuna. Yani gazabını yutkunan kimseden Cenabı Allah razı olur demektir. Beşincisi Allahü Teala'nın hıfz ve emanında olmasıdır.
Altıncısı, Allahü Teala Hazretlerinin rahmetine nail olmaktır ve yedincisi Allahü Teala Hazretlerinin gazabını yutan kimseye muhabbet etmesidir. Nitekim İbn-i Abbas radiyallahu anhüma'dan rivayeten Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz buyurmuştur ki, bir kimsede üç haslet bulunursa Allahü Teala ve Tekaddes Hazretleri o kulunu kendi emanında kılar ve rahmetiyle setreder ve muhabbet ettiği kulları meyanına ithal eder. O üç haslet şunlardır. Nimet verildiğinde şükrede, muktedir olduğunda af veyleye, gazap ettiğinde gazabından firar ede. Gazabın en hafifi geç öfkelenip çabuk geçenidir. Gazabın en zararlısı tez gelip geç geçenidir. Gazabın başlıca sebepleri. Biri kibirden neşet eder. Layık olan tevazu edip gazabı hazmetmektir. Tekabbür, hırs, riyaset, mansıb, ucb gibi sebeplerle gazap husule gelir.
Keza istihza eylemek, mahallinde olmayarak latife etmek, zem, mücadele etmek, zıt gitmek, diliyle incitmek, gıybet, nemime, yalan, şetmetmek, sövmek veya fiilen incitmek, dövmek, malını almak, hakkını ketmetmek gibi hallerde gazaba sebep olur. Gazabın başlıca sebeplerinden biri de cehalettir. Teevvürü bir mertlik, dilaverlik, bir cüret ve hüner zanneder. Bir de gazap noksan akıldan neşet eder. Kalpte bir marazdır. Nitekim ekseriye hasta adamlarda gazap ve asabiyet sağlamdan daha çok olur. Keza ihtiyarlarda orta yaşlı adamlardan daha ziyade olur. Keza kadınlarda erkeklerden daha çok olur ki bu da kalbin ve sinirlerin zafiyetinden ileri gelir. Bazen bir çocuğun ağlaması veyahut bir hayvanın tökezlemesi gazaba sebebiyet verir. Hayvana sövüp lanet eder. Hayvana sövüp lanet etmek noksan akıl ve cehaletten ileri gelir. Halbuki şer-i Şerif'te hayvana bile lanet etmekten men edilmiştir.
