Mektûbât-ı Es’ad-ı Erbilî (ks) (44. Mektup)

Sizin gibi fazıl bir kimseye daha doğrusu kâmil bir kimseye kavuşma şerbetiyle gözleri yaşlı, cemalinin nurlarıyla şad olup aydınlanan fakiriniz, ayrılık pençesine düşeli ve hicran pazısına terkedileli Mevlânâ Hazretlerinin;

‘Dinle neyden nasıl hikayet etmede,

Ayrılık derdinden şikâyet etmede.

 

Ki kamışlıktan beni koparıp getirdiler,

Kadın ve erkek benim nefesimden inlemededirler’

beyitleri dervişane halimin sıfatı olduğu iddiasında bulunursam yeridir. Oldukça teselli sebebi ve dünyada bulundukça sevinç vesilesi olan sıhhat ve afiyetlerinizin bildirilmesine vesile ararken öteden beri sevinç köşkümü aydınlatan, inayetinizin devamını kapsayan sevinç yuvamı kokulayan lütuf ve şefkatinizin sebatını kapsayan Hafız Mustafa Efendi biraderimizin yazıları misk kokan kalemiyle bir kıta sıhhat ve kıvanç dolu mektubunuzu birkaç gün önce şükranla elime alıp övgü gözleriyle mütalaa ve iftihar diliyle okudum. Hamd olsun buna. Cenâb-ı Allah, bedeninizi saadet ve selamet zirvesinde kararlı kılsın. Ruhunuzu zikir halkasında aydınlatsın ve vakur kılsın. Fakiriniz de hamd olsun aileyle beraber sıhhat içinde ve selamet merkezinde olduğumu müteşekkir olarak bildirir ve özellikle icabet olunması beklenen dualarınızı istirham ederim.

Tarikatımızın merhametli bir arkadaşı, layığı olduğu gibi sâliki olmak üzere gereken vazifenin beyanı konusunda geçen emir ve arzularınızı Hafız Mustafa Efendi aracılığıyla öğrendim. Bâkî, es-Selâmü aleyküm.

 

Es’ad-ı Erbilî’nin (ks) Bu Mektubundan Öğrendiklerimiz

1. Mümin, kardeşinin iyi haliyle sevinip onun kötü veya sıkıntılı haliyle hüzünlenmelidir.
2. Duygular dile getirirken şiirin etkileyici gücünden istifade edilebilir.
3. Kul, her nimet dolayısıyla o nimetin sahibine hamd etmelidir.
4. Söz selam cümlesiyle sona erdirilmelidir.

Kasım 2018, sayfa no: 32-33