Medine Devrinde Hz. Ebû Bekir

Bedir Gazvesinde

Bedir muharebesi Müslümanlar için bir mefkûre harbi idi. Müslümanlar bu uğurda fedakârlıklarıyle azıym bir imtihan geçiriyordu. İki ordu karşılaştığı zaman dövüşecek olan insanların baba, evlad, kardeş, ağabey, amuca, yeğen oldukları görüldü.

Hz. Ebû Bekir karşısında henüz Müslüman olmayan oğlu Abdurrahman’ı gördü. Abdurrahman da harp için ilerlediği zaman babasını bulmuştu.

Babasına kılıcını sıyırmış, Hz. Ebû Bekir’in din aşkıyla yanan kalbi, yalnız mefkûre ruhuyla aydınlanan ruhu evlâdlık za’fiyle sarsılmamış, oğluna karşı yürümek istemiş ise de Hz. Peygamber Efendimiz –sallallahu aleyhi ve sellem-:

- “Dur yâ Ebâ Bekir sen benim görür gözüm ve işitir kulağımsın,” buyurarak men etmiştir. Muharebe çok şiddetle devam etmiştir.

Harbin neticesi müthiş idi. Müslümanlara her türlü ezâ ve cefâyı revâ gören, Müslümanları işkencelere uğratmaktan zevk alan, Müslümanlığı, imha için plân tatbikine çalışan Kureyş rüesâsı kâmilen helâk olmuşlardı.

Müslümanların eline bir çok esir düşmüştür. Resûl-i Ekrem –sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz, arkadaşlarıyla istişâre ettiğinde Hz. Ebû Bekir bunlardan fidye alınarak tahliyelerini teklif etmiş, Resûl-i Ekrem –sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz de âleme rahmet olarak risâletinin hedefine tetâbuk eden Ebû Bekir’in bu teklifini kabûl etmiştir.

Uhud Gazası’nda

Kureyş’in Bedir’de mağlûbiyeti, Kureyş rüesasından bir çoklarının helâki küffârın intikam hislerini uyandırmış ve büsbütün alevlendirmiş, bu da Uhud muharebesine sebebiyet vermişti.

Önce muharebe Müslümanların lehine neticelenirken bir kısım Müslümanların gösterdikleri tezelzül bu muharebenin kaybedilmesine sevketmekle beraber Hz. Ebû Bekir sonuna kadar –sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz’in yanından ayrılmamıştır.

Kureyş reisi Ebû Süfyan bu harp esnasında Peygamber Efendimiz’in şehid düştüğünü zannederek bir tepeden Müslümanlara hitaben:

- “Muhammed –sallallahu aleyhi ve sellem- aranızda mı?” diye sormuş, bir cevap alamayınca, “Hz. Ebû Bekir” ve “Hz. Ömer” hakkında da aynı suâli sormuş, Peygamber Efendimiz –sallallahu aleyhi ve sellem- Hazretleri de Ebû Süfyan’a cevap verilmemesini emretmişti. Ebû Süfyan’ın bu suâli Kureyş’in İslâm alemdarı olarak kimleri tanıdıklarını gösterir ki, o da Hz. Ebû Bekir ile Hz. Ömer’dir.

Devam edecek.

Hazreti Ebû Bekir Sıddîk (ra)” kitabından alınmıştır.

Mahmud Sâmi Ramazanoğlu (ks) (Kasım 2016)