Hayırsever Adam ile Terbiyeli Çocuk Kıtlık yaşanan bir şehirde zengin ve hayırsever bir adam vardı. Şehrin en fakir ailelerine mensup kırk çocuğu evine getirtti ve onlara dedi ki; “Bakınız, burada kaç çocuk iseniz şu sepetin içinde o kadar da ekmek var. Her biriniz bir tane alabilirsiniz. Üstelik yalnız bugün değil, kıtlık geçip, Cenab-ı Hak iyi günler nasip edinceye kadar, her gün aynı saatte gelip buradan birer ekmek alabilirsiniz. “ Zengin adam henüz sözlerini bitirmemişti ki, bunu duyan çocuklar derhal sepetin üzerine atıldılar. Her biri, en büyük ekmeği kapma yarışı içinde, birbirleri ile itişip kakışarak birer ekmek alıp, hayırsever adama teşekkür bile etmeden hızla savuşup gittiler. Yalnız üzerindeki elbisesi yırtık pırtık, fakat son derece temiz olan Abdullah isimli çocuk, diğer çocuklardan ayrı biraz ötede durmakta idi. Sepete en son o yaklaştı, kalan en küçük ekmeği aldı, hayır sahibinin elini öperek teşekkür etti ve evine döndü. Ertesi gün çocuklar, ilk günün şaşkınlık ve acemiliğini de üzerlerinden atarak, daha saygısız bir şekilde ekmekleri talan ederek gittiler. Zavallı Abdullah yine sona kalmıştı ve yine en küçük ekmek ona kalmıştı. O da ekmeğini alarak evine döndü. Hasta annesi ekmeği iki parçaya böldüğünde bir de ne görsün, ekmeğin içinden gümüş akçeler çıkıyor. Hemen durumu anlamaya çalıştı, belli ki hamur yoğrulurken bu akçeler dikkatsizlik eseri hamurun içine düşmüş ve kimse de fark etmemişti. Hemen Abdullah’a döndü ve “çabuk bu akçeleri götür iade et” dedi. Abdullah doğruca hayırsever adama koştu ve akçeleri götürerek “Bunlar senin” dedi. Hayırsever adam, Abdullah’ın sözünü keserek başını okşadı ve “Hayır, hayır çocuğum, bunlar dikkatsizlik eseri hamurun içine düşmedi, onları ben kendim koydum, bugün de senin en küçük ekmeği alacağını biliyordum. Hiçbir zaman terbiyeni ve edebini bozma. Daima edepli, olgun, mütevazı ol. En büyük paya sahip olma hırsı ile bu özelliklerini yitirme. Görüyorsun ki küçük görünen pay, bazen büyükten de büyük oluyor.” dedi ve akçeleri çocuğa hediye etti.