"Gelip kaldırdı dumanı Kula öğretti îmânı Resûldür etme gümânı Salavâta devam lâzım" Kıymetli kardeşlerim! Cuma günü hutbede okunan meşhur âyet-i kerîmede Rabbimizin biz kullarına emrü fermânı şöyledir:"Hiç şüphesiz Allah ve melekleri Nebiy-yi Zîşân’a çokça salât ederler. Sizler de O’na salavât getirin ve tam bir teslîmiyetle O’na selâm verin."1 Âyetin önemini daha iyi bellememize yardımcı olacak birkaç da hadîs-i şerîf nakledeyim sizlere. Resûlullah (sav) buyurdular ki:"Kim bana bir kere salavât okursa, Allah da ona on salât okur ve on günâhını affeder ve onun mertebesini on derece yükseltir."2 "Kıyâmet günü bana insanların en yakını bana en çok salavât okuyandır."3 "Gerçek cimri adım anıldığı zaman bana salavât okumayandır."4 "Kim bana salavât getirmeyi unutursa ona cennetin yolu unutturulur."5 Allah demek, tevhîdi zikretmek, salavât-ı şerîfe getirmek, Kur’ân-ı Kerîm ve hadîs-i şerîf okumak bizleri mâlâyânîden alıkoyar. "Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim." Tavaf esnâsında bir genç, her bir şavtta sürekli böyle salavât getiriyormuş. Bu durum Allah dostlarının büyüklerinden Süfyân-ı Sevrî Hazretlerinin dikkatini çekmiş ve dayanamamış:"Her bir şavtta okunması müstehap farklı duâlar vardır. Onlardan da okursan güzel olur yavrucuğum" diyerek o genci nezâketle uyarmış. Genç ise ısrarla "Efendim, ben sadece salavât-ı şerîfe okurum" demiş ve başından geçen şu hâdiseyi anlatmış: "Babamla berâber hac farîzasını yapmak üzere geliyorduk. Konakladığımız yerde, çadırın içinde babam vefât etti. Ancak suratı hayvan sûretine dönüverdi. Merkep sıfatında oldu. Ağladım, ağladım. Sesimi kimseye duyuramadım. Çadırın içinde gece baştan aşağıya yemyeşil bir nûra sarılmış birisi geldi, yüzü güneş gibi parlıyor; babamı baştan aşağıya mübârek elleriyle sıvadı, böylece babamın hayvan sûretindeki suratı nûra tebdîl oluverdi. Tuttum eteğinden "Kurbânın olayım. Şu dar zamânımda nasıl da yetiştin, sen kimsin de beni kurtardın bugün? Babamı yarın halkın içine defni için çıkarsam merkep sûretinden utanacaktım." dedim. O mübârek zât:"Ben Muhammed Mustafâ’yım." buyurdular (sav). - Ümmetimden biri sıkıştı mı darda kaldı mı böylece yetişirim ben. - Babamın hangi güzel amelinden dolayı yetiştin ya Resûlallâh? - Bana her gün yatsıdan sonra yüz defa, Allâhümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim diye salavât okurdu. Bugün salavât okumadı; melekler öldüğünü, suratının hayvan sûretine döndüğünü haber verdiler. O beni hiç unutmadı ben de bugün onu unutmam diyerek geldim, sıvadım yüzünü, böylece nûra garkoldu… Bu duruma şâhit olduktan sonra niçin başka bir duâyla meşgûl olayım? Söyle! Hadîs-i şerîfte şöyle buyuruluyor:"Yeryüzünde Allâh’ın seyyah melekleri vardır. Onlar ümmetimin selâmını hemen, ânında bana tebliğ ederler."7 Mevlâ-yı zü’l-Celâl, salavâta devam eden, dili salavâtla meşgûl olan kullarından eylesin. Yevm-i kıyâmette Hz. Peygamber’in şefâatlerinden bizleri mahrûm etmesin. (Âmin) Hamdolsun âlemlerin Rabb’i olan Allâh’a! Kalemdar-Hacı Hasan Efendi (ks) Dipnotlar [1] Ahzâb, 33/56. 2 Nesai, Sehv 55. 3 Tirmizî, Daavat 110. 4 Tirmizî, Daavat 110. 5 İbn Mace, Salât 25. 6 Tirmizî, Kıyamet 23. 7 Hâkim, Müstedrek, c.II, s.456.