Hz. Ebû Bekir ve Hz. Ali’nin Kadirşinaslığı Mahmud Sâmî Ramazanoğlu (ks) Ebû Hureyre -radıyallâhu anh- rivâyet etmiştir: Bir gün Hz. Ebû Bekir Sıddîk ile Hz. Ali bin Ebî Tâlib, Rasûlullâh’ın hücre-i saâdetlerinin kapısı önüne geldiklerinde Hz. Ali, Hz. Ebû Bekir’e: - Öne geç! Kapıyı ilk çalan sen ol, diyerek ikramda bulunur. Bunun üzerine Hz. Ebû Bekir: - Yâ Ali! Sen öne geç! der. Hz. Ali -radıyallâhu anh-: - Peygamberimizden, senin hakkında şu sözleri işittiğimden önüne geçemem: “Benden sonra üzerine güneşin doğup battığı en fazîletli insan Ebû Bekir’dir.” Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- şöyle cevap verir: - Ben de Rasûlullâh’ın hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Kadınların en hayırlısını erkeklerin en hayırlısına verdim.” - Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “İbrâhîm Halîlullâh’ın göğsüne bakmak isteyen, Ebû Bekir’in göğsüne baksın!” Hz. Ebû Bekir şöyle der: - Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Hz. Âdem -aleyhisselâm-’ın safiyyetini, Yûsuf -aleyhisselâm-’ın güzelliğini, Mûsâ -aleyhisselâm-’ın namazını, Îsâ -aleyhisselâm-’ın zühd ve takvâsını görmek isteyen Ali’ye baksın!” Hz. Ali -radıyallâhu anh- de der ki: - Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Hasret ve nedâmet günü olan kıyamet arasâtında, bütün insanlar toplandığında, Cenâb-ı Hakk -celle celâluhu- tarafından bir münâdî şöyle çağırır: Yâ Ebâ Bekir! Sen sevdiklerinle berâber cennete gir!” Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- de: - Rasûlullâh’ın Huneyn ve Hayber gazveleri gününde, kendisi hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem. O günde Peygamberimize hurma ve süt hediye edilmişti de şöyle buyurmuştu: “Bu, Ali bin Ebî Tâlib’e tâlib ve gâlib -celle celâluhu-’dan bir hediyyedir.” Hz. Ali -radıyallâhu anh- de: - Rasûlullâh’ın, hakkında: “Sen benim iki gözümsün” diye hitâb ettiği kimsenin önüne geçemem! Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- der ki: - Rasûlullâh’ın, kendisi hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Kıyâmet gününde Hz. Ali - kerremallâhu vecheh- cennet bineklerinden bir binek üzerinde gelir; bunun üzerine bir münâdî şöyle seslenir: - Yâ Muhammed! Senin dünyâda güzel bir baban ve güzel bir kardeşin vardı. O güzel baban İbrâhîm Halîlullah’dır, kardeşin ise Ali bin Ebî Tâlib’dir. Hz. Ali -radıyallâhu anh- da şöyle dedi: - Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Kıyâmet gününde Rıdvan adındaki haznedar melek cennetin ve cehennemin anahtarlarını getirerek, Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh-’e şöyle der: Yâ Ebâ Bekir! Allah -celle celâluhu- sana selâm edip şöyle buyuruyor: Bunlar cennet ve cehennemin anahtarları, dilediğin kimseleri cennete, istediğin kimseleri de cehenneme gönder.” Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- da der ki: - Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Cebrâîl -aleyhisselâm- bana gelip şöyle dedi: Yâ Muhammed! Şânı yüce olan Allah, sana selâm etti ve şöyle buyurdu: ‘Ben seni ve Ali’yi seviyorum’, ben Allâh’a şükür secdesi yaptım, ‘Fâtımâ’yı da seviyorum’, yine Allâh’a şükür secdesi yaptım, ‘Hasan ve Hüseyin’i de seviyorum’, tekrar Allâh’a şükür secdesi yaptım.” Hz. Ali -radıyallâhu anh- da der ki: - Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Yeryüzü halkının îmânı ile Ebû Bekir’in îmânı tartılsa, Ebû Bekir’in îmânı ağır gelir.” Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- da der ki: - Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Şüphesiz Ali, hanımı ve evlâdı ile berâber kurbanlık devenin üzerinde oldukları halde, kıyâmet gününde gelir. Bunun üzerine kıyâmet halkı: “Bu hangi peygamberdir?” diye suâl ederler. Bir münâdî şöyle seslenir: “Bu peygamber değil, fakat Allâh’ın sevgilisi Ali bin Ebî Tâlib’dir.” Hz. Ali -radıyallâhu anh- da der ki: - Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: ‘Yarın mahşer halkı cennette yâni sekiz cennet kapısında şöyle bir ses işitecekler: “Ey Sıddîk-ul Ekber, dilediğin kapıdan cennete gir!”’ Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- şöyle der: - Ben Rasûlullâh’ın, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Cennette benim sarayımla İbrâhîm Halîlullâh’ın sarayı arasında Ali bin Ebî Tâlib’in sarayı bulunacaktır.” Hz. Ali -radıyallâhu anh- da şöyle der: - Rasûlullah -sallallâhu aleyhi ve sellem-’in, hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Rûhânîlerden ve mele-i âlâdan meydana gelen gökyüzü halkı, muhakkak her gün Ebû Bekir Sıddîk’a bakacaklardır.” - Allah Teâlâ’nın -celle celâluhu- Habîbi ve ehl-i beyti hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Onlar yemeğe olan sevgilerine, iştah ve ihtiyaçlarına rağmen, miskîni, yetîmi ve esîri doyuruyorlardı. (İnsan, 8.)” Hz. Ali -radıyallâhu anh- da şöyle der: - Allah -celle celâluhu-’nun Habîbi ve ehl-i beyti hakkında şöyle buyurduğu kimsenin önüne geçemem: “Sıdk u hakîkati getiren ve onu tasdîk eden(ler) takvâ ehilleridir.(Zümer, 33.)” - Yâ Muhammed! Allah Teâlâ sana selâm ediyor ve buyuruyor ki: “Yedi göğün melekleri, Ebû Bekir Sıddîk ile Ali bin Ebû Tâlib’e bakmakta ve aralarında geçen muhâvereyi duymaktalar. Bu hüsn-i edeb ve birbirlerinin kadrini bilerek güzel cevablar vermeleri karşısında kalk sen de onların yanına git, onların üçüncüsü ol! Zîrâ Allah -celle celâluhu-, onların bu edeb ve mahabbetlerinden dolayı her ikisini de rahmet ve rızâsiyle kuşatmıştır. Onlara îmân, İslâm ve güzel edeb tahsîs buyurmuştur.” Nebî -aleyhisselâm-, Ebû Bekir -radıyallâhu anh- ile Ali -radıyallâhu anh-’e doğru gitti. Onları Cebrâîl’in kendisine anlattığı şekilde buldu. Nebî -sallallâhu aleyhi ve sellem- her ikisinin de alınlarından öperek şöyle buyurdu: “Muhammed -sallallâhu aleyhi ve sellem-’in cânı yed-i kudretinde olan Allâh’a yemîn ederim ki, bütün denizler mürekkep, ağaçlar kalem ve yeryüzü ile gökler kitap olsalar, sizin fazîletinizi, ecir ve mükâfâtınızı vasfetmekten âciz kalırlar.”