Hz. Ebû Bekir’in (ra) Nesebi Resûl-i Ekrem’e Arkadaşlığı

Mahmud Sâmi Ramazanoğlu (ks)   Hz. Ebû Bekir, Müslümanlığı kabûl ettikten sonra Hz. Peygamberin (s.a.v.) irtihâline kadar onun yanından ayrılmamış, seferde ve hazarda onun sohbetinde bulunmuş ve onun dâimâ mahrem-i esrârı olmuş, malıyle, canıyle, dimağıyle ve bütün kudretiyle ona yardım etmiştir. İslâmiyet dâvâsı uğrunda ihtiyâr edemeyeceği bir fedâkârlık yoktu. Hz. Peygamber -sallallâhu aleyhi ve sellem-’in en hayırlı ve candan arkadaşı idi. Hicrette dahi yâr-ı gârı (mağara arkadaşı) olmuştur. Efendimiz  -sallallâhu aleyhi ve sellem- Ebû Bekir -radıyallâhu anh- hakkında şöyle buyurmuştur: “Cenâb-ı Hakk beni size gönderdi, siz bana ‘yalan söylüyorsun’ dediniz; yalnız Ebû Bekir ‘doğru söylüyorsun’ dedi ve bana canıyle, malıyle yardım etti.” Resûl-i Ekrem -sallallâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, her gün akşam ve sabah onun evine giderek orada onunla ve arkadaşlarıyle konuşurdu. Araplara İsIâmiyeti tebliğ ettikçe Hz. Ebû Bekir de ona refâkat ederdi. Mekke’de, müslümanlığı kabûl eden yabancı, zaîf kabîlelere mensûb olanlar da vardı. Bunların içinde Bilâl, kızgın kumlar üzerine yatırılır, göğsüne taşlar yığılır, o halde bırakılırdı. Habbab bin Eret yanmış kömürler üzerine yatırılırdı. Ammar bayılıncaya kadar dövülürdü. Ebû Fukeyhe’nin ayağına bir ip takılır, çakıllar üzerinde sürüklenirdi. Lübeyne, müthiş dayaklar altında kıvranırdı. Züneyre türlü türlü işkencelere uğrardı. Nehdiye’nin müslüman olmak yüzünden çekmediği kalmazdı. Ümm-i Abîse de onlardan biri idi. Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- hatırı sayılır bir tâcir ve büyük bir servet sâhibiydi. İbni Sa’d’in tahmînine göre kırk bin dirhem miktârında bir sermâyeyle ticâret işlerini çevirirdi. Elinde nesi varsa Allah -celle celâluhu- yolunda, din uğrunda sarfeder, hayr işlerine harcardı. Onun büyük ve unutulmaz hizmetlerinden biri de müşriklerin işkencesi altında inleyen bîçâre Müslüman esirleri satın alarak azâd etmesidir. Bu sûretle hem işkenceden kurtulan ve hem de hürriyete kavuşan müslümanları ne kadar sevindirmiştir... Hazreti Ebû Bekir Sıddîk (ra) kitabından alınmıştır.