```html

Dört Kişinin Kavgası

Adamın biri dört kişiye bir miktar para verdi: “Bunu alın bir şeyler satın alıp karnınızı doyurun”, dedi. Adamlar parayı aldılar.

Farklı Diller, Aynı İstek

İçlerinden biri Acem (İranlı) idi: “Ben bununla ‘engur’ alacağım” dedi.
Diğeri Arap’tı: “Hayır, ben ‘ınep’ isterim, bu parayla bunu alacağım.”
Üçüncüsü Türk idi: “Ben onlardan hiçbirini istemem, ben ‘üzüm’ isterim” dedi.
Dördüncü kişi Rum’du: “Bırakın bu saçmalıkları! Ben ‘istafil’ isterim”, diye bağırdı.

Derken önce seslerini yükselttiler, sonra bağırıp çağırdılar, sonunda kıyasıya kavga ettiler. Halbuki hepsi de aynı şeyi istiyorlardı.

Bilge Adamın Çözümü

Nihayet hepsinin dilini bilen akıllı bir adam bu kavgayı görerek geldi, onları durdurdu. Her birini tek tek dinledi sonra ellerinden tutarak bir manavın önüne götürdü, onlara üzümü gösterdi. Her birine ayrı ayrı sordu:

“Sen bunu mu istiyorsun?”

Hepsi de ayrı ayrı “evet” dediler. Böylece kavga sona ermiş oldu. (Bk. Mesnevi, C, II, beyit: 3681 vd.).

Hikâyeden Çıkarılacak Ders

Zaman zaman hikâyedekine benzer sıkıntılar yaşanır. Dil, kavram veya seviye farkından dolayı, insanlar arasında anlaşmazlık çıktığı görülür. Hâdiselere daha üst seviyeden bakışla, farklı veya aykırı gibi sanılan şeylerin bir araya getirilmesi mümkündür.

Bunun için her şeyden önce:

Bilgi,
İhâta (kapsamlı anlayış),
Kapsamlı düşünebilme yeteneğine sahip olmak gerekir.

Zaten bu nitelikteki insanlardır ki, farklı istek ve çıkarları bir noktada birleştirerek, toplulukları bir arada tutabilirler.

Kesrette vahdet / çoklukta birlik sırrına erenler de bu birleştiriciliği başarabilirler. Görünüşe, zâhire takılıp kalanlar ise, çokluğun arkasındaki birliği farkedemezler.

Kimisi ar’ar der ona kimisi elif
Hep gönüller birdir amma rivâyetler muhtelif. Prof. Dr. Mehmet Demirci

```