Hz. Peygamber Medîne’yi teşrîf ettiklerinde Ensar hanımlarının bir evde toplanmalarını emretti. Sonra onlara Hz. Ömer’i (ra) gönderdi. Hz. Ömer kapıda durarak onlara selâm verdi. Kadınlar onun selâmını aldılar. Ömer: ‘Ben Hz. Peygamber’in, size gönderilmiş olan elçisiyim.’ dedi. Bunun üzerine kadınlar ‘Hem Allâh’ın Rasûlü’ne ve hem de onun elçisine merhabalar olsun!’ dediler. Ömer onlara: ‘Allâh’a hiçbir şeyi ortak koşmamak, çalmamak, zinâ etmemek, çocuklarınızı öldürmemek, iftirâ etmemek ve güzel ve iyi şeylerde Ona isyân etmemek hususlarında biat ediyor musunuz?’ diye sordu. Onlar da ‘Evet!’ dediler. Böylece Hz. Ömer kapının dışında, onlar da içeride bulundukları halde ellerini uzattılar. Bundan sonra Hz. Ömer şunları söyledi: ‘Ey Rabb’im! Sen şâhit ol! Hz. Peygamber sizlere hayız görmeye başlayıp bülûğa ermiş kızlarınızı bayramlarda çıkarabileceğinizi söyledi. Siz kadınların, cenâzelerin arkasından gitmenizi yasakladı. Ayrıca sizin için Cuma namazı da farz değildir’. Daha sonra iftirânın ve güzel, iyi işlerde isyânın mânâsını soran Ümmü Atiyye’ye Hz. Ömer: ‘Bu, cenâzelere ağıt yakmaktır’ cevâbını verdi. (Buhârî, Ebû Dâvûd; Heysemî, Ümmü Atiyye’den)

Selmâ binti Kays şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber Medîne’ye geldiğinde Ensar’dan bazı kadınlarla birlikte giderek ona biat ettim. Hz. Peygamber, Allâh’a hiçbir şeyi ortak koşmayacağımıza, çalmayacağımıza, zinâ etmeyeceğimize, çocuklarımızı öldürmeyeceğimize, iftirâda bulunmayacağımıza, güzel ve iyi şeylerde kendisine isyân etmeyeceğimize dâir bizden söz aldı. Ayrıca bize kocalarımıza hîle yapmamamızı da söyledi. Bundan sonra Ona biat edip döndük. Ben o hanımlardan birisine ‘Hz. Peygamber’e tekrar git ve ona kocalarımıza hîle yapmamızdan ne kastettiğini sor!’ dedim. Kadın Hz. Peygamber’den bunu sorduğunda O (sav) şöyle buyurdu: ‘Malını ondan habersiz alıp başkalarına vermenizdir.’ (Heysemî) (Selmâ binti Kays, Benî Adiyy bin Neccar kabîlesine mensup bir kadın olup Rasûlullâh’ın da teyzesidir. Selma, Hz. Peygamber’in arkasında her iki kıbleye yönelerek namaz kılmıştır.)

Hz. Peygamber kendisine biat için gelen müslüman kadınlardan şu âyet-i kerîmeye uygun olarak biat alıyordu: ‘Ey peygamber! Mü’min kadınlar sana gelerek, Allâh’a hiçbir şeyi ortak koşmamak, hırsızlık yapmamak, zinâ etmemek, çocuklarını öldürmemek, elleri ve ayakları arasında bir iftirâ uydurup getirmemek, iyi, güzel şeyler husûsunda sana isyân etmemek şartıyla biat edip söz verirlerse, onların biatlarını kabûl et ve onlar için mağfiret dile. Çünkü Allah çok bağışlayıcı ve çok esirgeyicidir.’ (Mümtehine sûresi, 12) (İmam Ahmed, Âişe binti Kudâme’den)

Ğufeyle binti Ubeyd b. el-Hâris şöyle anlatıyor: Ben ve annem Karîre binti el-Hâris, Muhacir kadınlardan bir grupla birlikte Hz. Peygamber’e giderek biatta bulunduk. Hz. Peygamber, kendisi için kurulmuş kıldan yapılma bir çadırda oturuyordu. O bizden âyette belirtildiği şekilde biat aldı (Mümtehine/12). Biz bunları kabûl ettiğimizi söyleyip ellerimizi ona uzattığımızda Hz. Peygamber: ‘Ben kadınların ellerine dokunmam!’ buyurdular. Bunun üzerine bizi bağışlamasını istedik. İşte bizim biatımız bu şekilde gerçekleşmişti.’ (Heysemî)

Ümeyme binti Rukeyka şöyle anlatıyor: Bir grup kadınla birlikte Hz. Peygamber’e gidip biatta bulunduk ve şöyle dedik: ‘Ey Allâh’ın Rasûlü! Sana, Allâh’a ortak koşmamak, çalmamak, zinâ etmemek, çocukları öldürmemek ve kimseye iftirâda bulunmamak, güzel şeylerde sana isyân etmemek üzere biat ediyoruz!’ Bunun üzerine Hz. Peygamber (sav): ‘Gücünüzün yettiği kadarıyla biat etmiş olunuz!’ buyurdular. Biz de: ‘Allah ve O’nun Rasûlü bizim kendimize bizden daha merhametlidirler. Ey Allâh’ın Rasûlü! Uzat elini de sana biat edelim!’ dedik. Hz. Peygamber: ‘Ben kadınların elini tutmam. Ayrıca bir kadına söyleyeceklerimle yüz kadına söyleyeceklerim arasında da fark yoktur.’ buyurdular. (Tirmizî, İmam Mâlik)

Kaynak: Hayâtü’s-Sahâbe (Cilt-1 – M. Yusuf Kandehlevî)