Evin içinden tutun ta uzak diyarlara kadar bir yığın problem var. Karıyla koca, kardeşle bacı, devletle millet huzursuz. Nedir bunun sebebi? Allah Teâlâ’nın yeryüzünde halîfesi konumunda olan insandır sebep. Kâinattaki bütün varlıklar, bu vekâlete namzet insanoğluna hizmet için vardır. Âlem bu insanı bekliyor. Hz. Îsâ (as) bu insanı müjdeliyor. Cıvıldaşan kuşlar, akan sular ‘Hz. Muhammed Mustafa (sav) doğdu’ diyor. Peygamber çocuklarının birbirini öldürme hırs ateşinin sönmesi, İlâhî mesaja bakıyor. Dinleseydi İlâhî hükmü Âdem (as)’ın evlâdı, kardeşini katleder miydi? Ya’kûb (as)’ın yavruları atar mıydı Yûsuf (as)’ı kuyuya? Ümmeti olanlar, Peygamberlerini asar keser miydi? Ülkesinden çıkarıp Medyen’e, Medîne’ye gönderir miydi Ulul Azim Peygamberleri? Ta Âdem (as)’den günümüze kadar devâm eden bir anarşi var. İlkokul çağındaki çocukların okul kapısından üniversitenin kapısına kadar eli sopalı bekçiler nöbet tutuyor. Hastâneden adliyeye kadar bir bekleyiş var emniyet için. Trafik lambalarından ev ve işyerlerine kadar kameralar mevcut âsâyiş için. Saymakla bitmeyen bu sıkıntının temelinde yatan gerçek, insandır. İnsanı yaşat ki devlet yaşasın! diyen Şeyh Edebâlî, bu sözü boş yere söylememiştir. Medîne’de İslâm devletini kuran Aleyhissalât ü Vesselâm Efendimiz, Mekke’de îmanla yoğurduğu Ashâb-ı Güzin’le yapmıştır bu inkılâbı. Mekke’nin fethi; Mekke’de açık küfürden îmâna, Medîne’de Tevhid’le ihsâna yönelen kutlu erlerle olmuştur. İstanbul’un fethi, ordunun içindeki yetmiş velî ile olmuştur. Bütün fetihler, Çanakkale, İstiklâl harbi, bütün fetihler ordunun helâl ve harama riâyetiyle gerçekleşmiştir. Bir misvak sünnetinin terkini, Hz. Ömer (ra) hezîmetin sebebi olarak açıklamıştır. İçte ve dışta sulh, insanla başlar. Hz. Ebubekir (ra)’in devrinde mahkemeye bir dâvâ gelmemiştir. Yüz yıllarca devâm eden Osmanlı döneminde, el ve baş çok az kesilmiştir. Kesilen kol ve uçurulan başın çoğu da müslüman olmayan kesimdendir. İmam Hatipler’de ve Kur’ân kurslarında kargaşanın hiç yok denecek boyutta olması, insanın ıslâhına bağlıdır. Medresede faydalı ilim, tekkede irfanla yetişen halk, mümin kardeşini kendi şahsına tercih ediyor. Rab olarak Rabbini (cc), Din olarak İslâm’ı, Resûl olarak Aleyhissalât ü vesselâm’ı seçen toplumda çözüm vardır.

Alemdar-Ali Ramazan Dinç Efendi