En güvenli yaşadığımız yer neresidir sizce?.. İncinmekten, yaralanmaktan, zarar görmekten güvende yaşadığımız en korunaklı yer şüphesiz anne rahmi. Orada her türlü tehlikeden uzak yaşıyoruz, besleniyoruz, büyüyoruz, gelişiyoruz. Ve tam bir teslîmiyetle teslîm oluyoruz.

Dünyâya gözlerimizi açtığımızda ise endîşe ve korkularımız başlıyor. Tevekkül ve teslîmiyeti unutup, her yaşta farklı korkular yaşayarak hayâtımızı sürdürüyoruz. Hayâtımız boyunca yoğun olarak hissettiğimiz en sıkıntı veren kavramlardan biri korku. Yalnız kalma, yoksullaşma, malımızı, işimizi, sevdiklerimizi kaybetme, toplumda küçük görülme, amaçlarımıza ulaşamama, çirkinleşme, yaşlanma, hastalanma, ölme gibi korkularla mücâdele ederek ömür sürüyoruz.

Oysa anne karnında olduğu gibi dünyâda da Allah bizi rahmetiyle sarıyor, bizi rızıklandırıyor, soluk almamızı, yürümemizi, koşmamızı sağlıyor, bize sağlık veriyor, sayılamayacak kadar fazla nīmet bahşediyor, zorluklardan kurtarıyor, bizi koruyor, rahmetiyle sarıyor, zifiri karanlıklardan aydınlıklara çıkarıyor.

Hayâtımız boyunca karşımıza çıkan her şeyi Allâh'ın yarattığının bilincinde olabilsek, hiçbir olay bizim için korku sebebi olmaz. Allah'tan gelen her şeyi sabır ve tevekkül içinde, O’ndan hoşnûd olarak, en güzel tavırla karşıladığımızda korku yerine Rabbimizin sonsuz rahmetini ve sevgisini hissederiz. Kolaylıkta da zorlukta da Allâh'a güvenip hâlisâne teslîm olduğumuzda, bizi hiçbir zaman yalnız ve yardımsız bırakmaz. Allah, dünyâ hayâtına āit korktuğumuz her şeyi imtihan gereği yaratıyor. Ancak biz korkular yüzünden hayâtımızı kâbûsa çeviriyoruz.

Hırslar ve Tutkular

Hırslarımız ve tutkularımız gerçekleri kavramaktan bizi alıkoyuyor. Sāhip olamadığımız her şey için hırsa kapılıyor, dünyânın geçici metâına aldanıyor kendimize zulmediyoruz.

Tutkuyla bağlandığımız nefsânî her şey, ancak Allâh'ın yaratmasıyla var olan dünyevî ve geçici şeyler. Biz ise olayların Allah'tan bağımsız gerçekleştiği yanılgısına kapılıyor, yitirdiklerimizi yeniden elde edebilmek için her defasında büyük bir hırsla mücâdeleye girişiyoruz.

Hedefe ulaşamamak ise içinden çıkılamaz bir üzüntü ve huzūrsuzluk kaynağı oluyor. Sürekli stres içinde, bedensel ve ruhsal zarar görüyoruz. Sıkıntılardan kurtulabilmek için sonuçsuz çabalara giriyoruz. Oysa bu yaptıklarımızın kalbimize gerçek huzūr ve mutluluğu vermesi imkânsız.

Allâh'ın özel olarak yarattığı birçok olayla imtihân olur insan ancak bu sebeple zor ve mutsuz bir hayat yaşamaz. Dünyâ hayâtı zâten imtihan amacıyla hazırlanmış bir mekân. İnsan bu gerçeğin bilincinde olursa başına gelen her olayın Allah’tan olduğunu bilir, sabır ve tevekkül gösterebilir. Hiçbir insanın hiçbir şekilde kendi gayretiyle elde edemeyeceği en büyük nīmet olan güven ve huzūru Rabbimiz yalnızca mü’minlere bir lütuf olarak verir; “Mü'minlerin kalplerine, îmanlarına îman katıp-arttırsınlar diye, 'güven duygusu ve huzur' indiren O'dur…” (Fetih, 4.)

İmtihan mekânı dünyânın tek değeri, imtihan amacıyla yaratılmış olması ve Allâh'ın hoşnutluğunu kazanma fırsatı sunulması. Her imtihanda Allâh'ı görmek ve O’nu çokça zikretmek kurtuluşa yaklaştırır.

Hayâtın gerçek amacından gafletteki insan, nehirdeki bir yaprak gibidir. O gitmez, akan suyla sürüklenir. Hayâtının amacını/anlamını yitirmesi insan için dünyâ hayâtını yitirmekten daha büyük acıdır.

Allâh'ı Anmak Şifâdır

Allâh'ı anmak, kalbi içtenlikle Allâh'a bağlamak, her şeyi Allâh'ın yaratmakta olduğu gerçeğini düşünmek, insanın gerçekleri görmesini engelleyen perdeleri birer birer kaldırıyor, dünyâ ve âhiretin güzelliklerini insanın önüne seriyor.

Şeytan, Allâh'a yakınlaştıracak her şey gibi cenneti de insana unutturmaya çalışıyor. Şeytan, insana her şeyi unutturabilir; îmânı, sevgiyi hattâ kendini. İnsan bütün bunları unutursa, bitki bile ondan daha vasıflıdır.

İnsanın gerçek huzur ve mutluluğa kavuşması, yalnızca Allâh'ın hoşnutluğunu hedeflediği bir yaşam sürmesiyle mümkün. Rahmeti her şeyi kuşatan Rabbimiz bu gerçeği sonsuz merhametiyle Kur’ân’da haber veriyor. Kur’ân şifâdır; onda her zehrin panzehri mevcuttur.

Bu sırdan habersiz insan, her yolu denediği halde mutluluğu yakalayamamasının, hayâtın değişmez gerçeği olduğunu düşünüyor. Oysa Allah her konuyu çözümüyle birlikte yaratıyor. Mutsuzluğun çözümü; Allâh'ın beğendiği güzel ahlâkı yaşamakla ve O’nun üzerimizdeki korumasını kavramakla mümkün.

Dünyâ hayâtı lunaparklardaki korku tünelleri gibi. Biliyoruz ki önünden hızla geçtiğimiz hiçbir şeyin gerçekte bir etkisi yoktur ama yine de korkuyoruz. Biliyoruz ki yolun sonu aydınlıktır ama biz aydınlığa çıkamayacak olmaktan korkuyoruz. Endîşe, korku ve vesveseler yüzünden hayâtımızı azap içinde yaşıyoruz. Oysa samîmî kulunu aydınlığa çıkaracak olan Allah'tır ve O'na güvenip dayanmak ne büyük zenginliktir.

Allâh'ın tarafında olmak hep pozitif olmaktır. Negatif ya da nötr olmak karamsarlıktır, hüzündür. Kendine zulmetmektir; sevgiyi, muhabbeti kalbinde öldürmektir.

Tevekküle yanaşmadığı sürece evhamdan, acıdan, ıstıraptan kurtulamaz insan. Gerçek mutluluk için Allâh'a gönülden, tam bir teslîmiyetle bağlanmalı ve hayâtın her ânını Kur’ân ahlâkına uygun bir şekilde yaşamalı. Böyle bir ahlâkı yaşadığımızda, dünyâ hayâtında ne denli zorluk ve sıkıntıyla karşılaşırsak karşılaşalım, kalbimizde Allâh'a güvenmenin, tevekkülün, O'nun hoşnutluğunu umûd etmenin huzūrunu ve mutluluğunu hissederiz…

Hayâtımızın uzunluğu değil, güzel yaşanmış olması önemli olan. Allâh'ın inanan kullarına va'dettiği güzel hayat, boş ve amaçsız işlerle geçirilen ‘tatlı hayat’ değildir. Mutluluk veren; Allâh'ı anmak ve O’nun rızāsı için çalışmaktır. Ancak o zaman dünyâ hayâtının her ânından zevk alabilir, ancak o zaman Allâh'ın benzersiz yaratmasıyla süslediği güzellikleri gereği gibi takdîr edip, mutlu olmayı başarabiliriz. Her şeye Allah sevgisiyle baktığımızda mutmain olur kalbimiz ve daha dünyâdayken -Allâh'ın dilemesiyle- bâtınında da cenneti yaşarız.

Bunlar, îmân edenler ve kalpleri Allâh'ın zikriyle mutmain olanlardır. Haberiniz olsun; kalpler yalnızca Allâh'ın zikriyle mutmain olur. (Ra’d, 28.)

Temmuz 2022, sayfa no: 6-8