İnsanların peygamberlere ihtiyaç duymalarının sebeplerini, özetle şöyle ifade edebiliriz: İnsanlar, akıllarıyla varlıkta cereyan eden hâdiselere bakıp, Allah'ı(c.c) bulabilseler bile, yaratılışlarındaki gaye ve hikmeti, nereden gelip nereye gittiklerini ve yaratıcılarına nasıl teveccüh edeceklerini (ibadetlerinin keyfiyetlerini) peygambersiz bilemezler. işte, Yüce Allah, insanların bu ihtiyacını gidermek için, peygamberler göndermiştir. Peygamberler olmasaydı, insanlar, geçici arzu ve isteklerinin baskısı altında, doğru olan ile nefislerine hoş gelen zararlı şeyi birbirine karıştıracaklar ve isabetli karar veremeyeceklerdi. İnsanların, belli işlerde sorumlu ve yükümlü tutulabilmesi ve bundan ötürü onlara sevap ve ceza verilebilmesi için de, peygamberlere ihtiyaç vardır. Ancak bu şekilde, ölüm sonrası hayatta insanların "bilmiyorduk" diye Allah (c.c)'a karşı mazeret ileri sürmelerinin önüne geçilmiş olunabilir. Kur'ân, bu hususa bir ayetinde şöyle temas eder:"Biz, müjdeleyici ve uyarıcı olarak peygamberler gönderdik ki, artık peygamberlerden sonra insanların, Allah'a karşı bir bahaneleri olmasın." (Nisa, 4/165.) Netice olarak diyebiliriz ki; peygamberler, şu sınırlı dünyamızın maddî kalıplarından, görünmez âlemlere pencereler açan, sınır ötesi dünyaların varlığını haber veren ve yaşadığımız dünyanın anlamını, bizzat onu Yaratan'ın emirleri istikametinde bildiren, fevkalade donanımlı insanlardır. Onların, bize ulaşmasına vasıta oldukları vahiy nuru, ruhumuza sızmadıkça, diğer bir ifadeyle; ruhumuz, o nur ile aydınlanmadıkça, düşünen ve gerçekleri arayan aklımızın bütün gayretlerinin, bir 'kör ebe' oyunundan farkı olmayacaktır. Peygamberlerin sıfatlarını şöyle özetleyebiliriz: 1. Sıdk (Doğru olmak): Peygamberler, asla yalan söylemezler. Onlar, dürüst insanlardır. 2. Emanet (Güvenilir olmak): Peygamberler, güvenilir kimselerdir. Asla, emanete hıyanet etmezler. 3. İsmet (Günah işlememek): Peygamberler, günah işlemezler, insanlık icabı olan, ufak tefek hataları da, Allah(c.c.) tarafından düzeltilir. 4. Fetanet (Zeki olmak): Peygamberlerin hepsi de, insanların mutlaka en zekileridirler. 5. Tebliğ (Açıklamak): Peygamberler, Allah Teâlâ'dan almış oldukları emirleri insanlara mutlaka ulaştırmışlardır. Hiç bir şey gizlememişler ve hiç bir şey de ilâve etmemişlerdir. (İslâm İnancının Temelleri, Akaid, Ömer NESEFİ) Peygamberlerin Görevleri: Peygamberler, en doğru bir şekilde insanlara Allah (c.c)'ı tanıtmışlar, inanç esaslarını, ibadet şekillerini öğretmişlerdir. Dinî hükümleri ve güzel ahlâk ilkelerini açıklamışlar, kendileri de söylediklerini yaparak insanlara örnek olmuşlardır. Peygamberler, Allah (c.c)'ın emirlerini yapanları cennetle müjdelemişler, yapmayanların ise cehennem azabı ile cezalandırılacaklarını haber vermişlerdir. (Müslüman Gençlere Din Bilgisi, D.İ.Başkanlığı Yayınları) NEBİ: Allah'ın(c.c), dini kurallarını, emir ve yasaklarını, öğüt ve tavsiyelerini insanlara bildirmesi için görevlendirdiği kimselere denir. RESUL: Allah(c.c.) tarafından, yeni bir kitap ve yeni bir şeriat ile bir topluma veya bütün insanlığa gönderilen kimsedir. Resul kavramı, nebi kavramına oranla daha kapsamlıdır. Zira her resul, aynı zamanda bir nebidir; fakat her nebi, bir resul değildir. (Dinî Kavramlar Sözlüğü, D.İ.B.Yayınları) Muhammed Aleyhisselâm, hem Nebî, hem Resul idi. "Muhammed, adamlarınızdan hiç birinin babası değildir. Fakat, (O) Allah'ın Resulü ve Nebilerin sonuncusudur. Allah, her şeyi hakkıyla bilendir." (Ahzab, 40) Kur'ân-ı Kerim'de isimleri Anılan veya Kıssaları Anlatılan Peygamberler: 1. Âdem (a.s.) 2. İdris (a.s.) 3. Nuh (a.s.) 4. Hûd (a.s.) 5. Salih (a.s.) 6. İbrahim (a.s.) 7. ismail (a.s.) 8. İshak (a.s.) 9. Lût (a.s.) 10.Yâkub (a.s.) 11. Yûsuf (a.s.) 12. Eyyub (a.s.) 13. Zülkifl (a.s.) 14. Şuayb (a.s.) 15. Mûsâ (a.s.) 16. Harun (a.s.) 17. ilyas (a.s.) 18. Elyesa'(a.s.) 19. Yûnus (a.s.) 20. Dâvud (a.s.) 21. Süleyman (a.s.) 22. Zekeriyya (a.s.) 23. Yahya (a.s.) 24. İsâ (a.s.) 25. Muhammed Mustafa s.a.v. Lokman (a.s.), Uzeyr (a.s.), Zülkarneyn (a.s.) gibi bazılarının peygamber mi, veli mi oldukları hakkında, bilginlerce görüş birliği sağlanamamıştır. (Peygamberler Tarihi, M.Asım KOKSAL)

Alemdar-Ali Ramazan Dinç Efendi (ks)