Gün geçmiyor ki gençlerin karıştıkları şiddet olayları medyada yer almasın. Yakınlarını acımasızca katledenler, okulda gruplaşıp birbirine bıçak çekenler, karşı takımın taraftarlarına saldıran gençlerin haberleri artık sıradan hâdiseler hâline geldi. Gençlik niçin şiddet çıkmazında? Ne oluyor genç insanlarımıza? GENÇ ÖFKELİ OLABİLİR Aslında ergenlik ve gençlik çağında bulunan bir kişinin öfkeli oluşu normal sayılabilir. Çünkü bağımsızlık mücâdelesi içindedir ve emirlere uymayacağını, farklı bir birey olduğunun bilinmesini bu şekilde göstermektedir. Kararları kendi almak istiyordur. Ancak hayatla ilgili tüm ihtiyaçlarıyla yine anne–babasına bağımlıdır. İşte bu ikilemi yenmek, bağımsız olduğunu ilân etmek için öfkeye başvurabilmektedir. Gençlerin öfkeli ve şiddete yatkın oluşunun bir diğer sebebi ise içlerinden taşan enerjidir. Çabuk alevlenir, çabuk sönerler. Sıradan sebepler delikanlının öfkesini kabartabilir. ÜLKE PROBLEMLERİNE İLGİLİDİR Gençlik döneminde düşünce yeteneğinde önemli sıçrama olur, gencin ilgi alanı genişler ve çeşitlilik kazanır. Bu yüzden genç insanın sosyal olaylara ilgisi artar. Politika ve ülke yönetimi konularında görüşler ileri sürer. Coşkuludur. Haksızlıklara karşı acımasız bir tutum takınır. Yaşanan gerçeklere pek aldırmadan, toplum düzeni birden değişsin, eşitsizlikler hemen ortadan kalksın ister. Kişileri ve olayları siyah veya beyaz olarak görür. Onun zihninde grinin tonlarına yer yoktur. Bu sebeple gençler, radikal veya istismarcı bâzı ideolojik grupların ağına kolayca düşebilir. Terörle, anarşiyle, kaba kuvvetle sosyal eşitsizliklerin, haksızlıkların kalkacağını zanneder. Anarşi ve terör gruplarının kolayca hedef kitlesi olur. Dağa çıkartılır, hücrelere sokulur. Karın tokluğuna bazı art niyetli odakların âleti durumuna düşebilir ve sömürülür. Hâlbuki genç kendini ispât ettiğini, insanların kurtarıcısı olduğu zannetmektedir. FLÖRT VE ŞİDDET Gençler arasında şiddete başvurulan bir durum ise karşı cinsle flörtte ortaya çıkmaktadır. Arkadaşlık teklifini kabul etmeyen kıza veya onun erkek arkadaşına şiddetle muamele etme sık söz konusudur. Sevdiği kıza bir başka erkek nasıl yan gözle bakabilir? Ya da ilgilendiği kız nasıl olur da başka erkekle konuşabilir? Bu gibi problemler gençte saldırganlığa yol açabilir. GENÇLERİMİZİ ŞİDDETTEN NASIL KORUYABİLİRİZ?

Günümüz çocukları, saatlerini şiddet içeren çizgi filmler ve internet oyunları karşısında geçirerek büyümektedir. Böylelikle önlerine çıkan problemleri kestirme yoldan ancak şiddetle çözecekleri konusunda âdeta şartlanmaktadırlar.

Çocuklarımızın televizyon ve internetle berâberliğini kısıtlamalı, onlarla daha çok ilgilenmeli ve onlara kaliteli vakit ayırmalıyız.

Âilede sıcak ve müşfik ortamın olması, anne ile babanın birbirini sevmesi ve sayması gencin şiddete başvurmasını azaltır. Birbirlerini aşağılayan ve hakaret içeren tartışmalardan eşlerin kesinlikle kaçınmaları gerekir. Hele eşe karşı kaba kuvvete varan davranışların çocuğu da büyüyünce şiddet kullanmaya yatkın birey haline getireceğini bilmeliyiz.

Çocuğumuzu âilede adam yerine koyup onun kişiliğine saygı göstermeli, ona tatminkâr bir hayat görüşü vermeli, kendini ifâde etmesine fırsat ve imkân tanımalıyız. Yoksa okul ve âile dışı arayış ve yönelişlere kayabilmektedir.

Gencin öfkeli oluşunda paniğe kapılmamalı, ergenlik döneminde çabuk parlayan öfke patlamalarının olduğunu bilmeliyiz. Gence karşı sabırlı, hoşgörülü, müsbet bir tutum takınmalıyız.

Çocuğu dikkatle dinlemeli, haklı isteklerini yerine getirmeye çalışmalıyız. Gerekirse disiplin kurallarını gözden geçirmeli, ona sınırsız ve kayıtsız şartsız sevgi sunmalıyız.

Gençteki enerjinin olumlu yollardan boşalmasına gayret etmeliyiz. Spor ve egzersiz yapmak, zihinsel ve fiziksel faaliyetler, düzenli programlar ve amaca yönelik çalışmalarda bulunmak bu açıdan çok faydalıdır. Gençler idealisttirler ve hedefleri doğrultusunda çok sıkı çalışabilirler. Bu gibi etkinlikler yapabilecekleri bir ortam bulmalarına zemin hazırlamalıyız.

Yine müsbet arkadaşlıklar kurmasına, faydalı ve güzel çalışmalar yapan grup ve derneklere katılmasına onu teşvik etmeliyiz.

[1] Kırklareli Üniversitesi Öğretim Üyesi