Tatil: eğlenme, dinlenme, gününü gün etme anlamlarına gelir. Bakış açısına göre değişir tatil. Sadece yeme içme, gezip tozma, gülüp oynama olarak değerlendirilirse, bu nefs-i emmarenin hazzı olur. Tabiatına uygun davranışlarda bulunursa, bu da ruhun hazzı olur. Sorumsuzca yaşayan toplumlar, hem kendilerini hem de başkalarını rencide etmişlerdir. Kendisini bir kayıt altına almayan, her türlü zevk ve neşeyle yaşayanların sonlarının intihar vakasıyla neticelendiğini duyarız sık sık. İçki alemlerinde, kumar masalarında, eğlence yerlerinde, çıktıkları tatillerde, yaka paça olup mahkemelere düştükleri, basın-yayında söz konusu olur. Fıtratına uygun davrananların sofraları, nimet veren Mevlâ-i Müteâl'iyi görmekle neşelenir. Ana ve babaya itaatin, Hak Teala'ya itaat olduğunu bilenlerin, kardeşler arası sevginin, rahmet-i ¡lâhî'yi celb edeceğini anlayanların, evlatlarına örnek olmanın faziletini bilenlerin evleri cennete döner âdeta. Baktığı dağa taşa, suya ırmağa, her ne görürse ona ibret nazarıyla bakan yapar, asıl tatili. Yel, sel götürmüyor bu dağı. Beni ise, nefsin arzusu, şeytanın ve kötü akranın aldatması, dünyanın endişesi alıp götürüyor ilahi yoldan. Suyun şırıltısı, kuşların ötüşü, çayır çimenin, doğanın güzelliği "Yeryüzünde gezip dolaşıp, yalanlayanların akıbetinden ders almaz mısınız?" Nazm-ı Celil'inden ders almakla anlam kazanır. Arifan-ı ilahiye sorarsanız asıl tatil, gönül âlemini kesin inançla, bedeni ibadetle, ruhu güzel ahlakla tenvir etmektir. Seyrimiz, on letaifi zikirle olsun, kalbimiz ehlullahın, Habib-i Kibriya'nın, Zat-ı Eceli ü Ala'nın muhabbetiyle dolsun. Ruhları secdede, kalpleri Arş-ı Azam'da olan sadıklar yapar asıl tatili. Pikniğinde, aşı marifetullah olanlar çıkarır tatilin asıl zevkini, ibrahim bin Ethem -ks- "Dünyadan hiçbir taam tatmadan gidiyor insanlar ahirete." demesinin sebebi marifetullah, Hak Teala'yı tanıma ekmeği ve aşıdır. Seherleri secde ve kıyamlarda, gündüzleri varidat ve tecellilerde geçirenler dinlenir asıl bu âlemde. Nefsin mertebelerini aşıp, ruhun güzelliklerine erişen, sırrın esrarına mazhar olanlar bulurlar asıl zevki bu dünyada. Bir gün Bayezid-i Bistami (ks)'nin ruhu bedeninden ayrılır. Dönüşünde, "Sana ne getirdim, biliyor musun?" der. "Rıza ve muhabbet..." "Yeryüzünde gezip dolaşan cenaze görmek isteyen Sıddık-i Ekber'e baksın." buyuran Resulullah (sav), dünya hayatında seyahatin, "Ölmeden evvel ölme" sırrına mazhariyetle olduğunu bildirir. Bir iş için belirlenen zamanın nihayetine "vakit" denir. Önemine göre Kur'ân-ı Kerim'de vakit, saat, gün, hayat, yıl, asır kelimeleri tekrar edilmiştir. Gece, gündüzden daha çok geçer Kur'ân-ı Kerim'de. Gecesini ihya edenler, gündüzünü verimli geçirirler de ondan. İslam'da zaman tanzimi önemlidir. Çünkü Müslüman programlıdır. Farz ibadetler, namaz, oruç, hac, zekat vs. taatler belli vakitlerde icra edilir. İslam uleması vakti üç kısma ayırır: 1. İbadet 2. Rızkın temini 3. Hayatı tefekkür ve murakabe. İslam'da boş zaman yoktur, derken istirahati reddetmez dinimiz. Mevlamız, "Asıl istirahat yerleriniz, evlerinizdir." buyururken, devamlı namaz kılacağım, oruç tutacağım, evlenmeyeceğim diyen Ashab-ı Kiram'a:"Peygamber olduğum halde, hem namaz kılar, hem de istirahat ederim. Hem oruç tutar, hem de iftar ederim. Zevcelerim de vardır. Kim benim sünnetimden yüz çevirirse, benden değildir." buyurur Efendimiz (sav)... Fıtrat dini olan İslam, insanoğlunun yaşamıyla alakalı her konuya değinmiştir. İslam'da spor türleri olarak atıcılık, binicilik, yüzme, koşu ve güreşe müsaade edilir. Efendimiz (sav)'in çocukların oyunlarına iştiraki, bu esnada onlara dini talimi, torunlarını kucağına alıp mübarek sakallarıyla oynatması, Medine'ye girerken deflerle kendilerini karşılayan yavrulara mani olmayıp, "Bugün onların bayramı" demeleri, "Düğünlerde Ensar camiası müğannileri sever" buyurmaları dinimizin sosyal yönünü gösterir. Tüm bunlarla birlikte, Kur'ân-ı Kerim'de, insanın yaratılış gayesi Cenâb-ı Hakk'a kulluk olarak belirlenmiştir. Alemdar-Ali Ramazan Dinç Efendi (ks)
