Müşriklerin bütün kinleri ile zaif ve bîçâre müslümanları döverek onlara hatır ve hayâle gelmedik işkenceleri yaptıkları ma’lûmdur. Müşrikler mevkî sâhibi ve itibarlı müslümanlara bir şey yapamadıklarından hâmîsiz gördükleri zavallılara işkence ederlerdi. Bir gün Bilâl-i Habeşi’yi efendisi yakıcı güneşin altında kızgın kumların üstüne yatırmış, göğsüne kocaman bir taş koymuş, onu o işkence altında ölümle başbaşa bırakmıştı. Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- Bilâl-i Habeşi -radıyallâhu anh-’ı bu halde görünce yüreği sızlamış, onu derhal satın alarak âzâd etmiştir. Âmir bin Füheyre’yi de işkence altındayken satın alıp âzâd etmiştir. Lübeyne, Züneyre, Nehdiye ve Ümm-i Abisî gibi kadınları da büyük meblağ mukâbilinde sâhiplerinden satın alarak hepsini işkenceden kurtarıp âzâd etmiştir. Ebû Bekir -radıyallâhu anh-, İsIâm mefkûresine canını, malını vakfetmiş ve her gazâda bulunmuş, en nâzik anlarda vücûdunu siper ederek Hz. Peygamber -sallallâhu aleyhi ve sellem-’i canından ziyâde korumuştur. Bir defa müşrikler Peygamberimiz -sallallâhu aleyhi ve sellem-‘i Kâbe’de yakalamışlar, dövmeye başlamışlar, Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- da onun imdâdına yetişmiş ve mütecâvizlerin yüzlerine bağırmış; “Rabbim Allah’dır dediği için bir insana bu yapılır mı?” diye onlara çıkışmış, müşrikler de oradan savuşmuştu. Yine bir gün Peygamberimiz -sallallâhu aleyhi vesellem- Harem-i Şerifte namaz kılarken, müşriklerden Ukbe bin Muayt’ın Resûl-i Ekrem Efendimiz –sallallâhu aleyhi ve sellem-’in üzerine mülevvesât attığı, bir kere de abasını boynuna dolayarak boğmak istediği esnâda Hz. Ebû Bekir -radıyallâhu anh- hemen yetişerek O’nu (sav) kurtarmıştı. Hazreti Ebû Bekir Sıddîk (ra) kitabından alınmıştır.
