Musahabe 6

Sayfa metni

Hazret-i Süleyman / 91 1. Karınca mahlûkat içinde ufak bir mahlûk olduğu halde ebriâ-yı cinsini muhâfaza için hayır tavsiyesinde bulundu halde biz âkil insanların da mü’min kardeşleri­ mize hayır tavsiye etmek ve onları melhuz olan zarar­ dan korunmaları için îkaz etmemizin ne derece ehem­ miyetli ve lüzumlu olduğunu da bu âyet-i celîlenin mef­ hûmundan idrâk etmemiz îcabeder. 2. Süleyman -aleyhisselâm- ebeveynine ihsân olunan nîmet-i ilâhiyeyi kendisene de nîmet addede­ rek Cenâb-ı Hakk’a şükretti. Her insanın Cenâb-ı Hâkk'ın kendisine ihsân buyurduğu nimetlere şükret­ mesi vâcib olduğu gibi ebeveyninin nimeti, evlâd hak­ kında da nîmet olacağından ebeveyninin nîmetine de şükretmesi lâzım olduğu bu âyet-i celîleden anlaşıl­ maktadır. 3. “Senin razı olacağın amel-i sâlihi bana nasîb et.” diye Süleyman -aleyhisselâm-’ın duâsında sâlihler zümresinden olmak için insanın dâimâ Cenâb-ı Hakk’a niyaz ile istirhamda bulunması lâzım geldiği anlaşıl­ maktadır. 4. “Yâ Rabbî ihsânınla, rahmetinle beni sâlih kuların zümresine idhâl et.” diye duâsı ile de cennet­ te derecâta nâil olmak amel-i sâlih ile olur ise de cen­ nete girmenin de ancak fazl-ı ilâh! ile olduğu bu âyet-i celîleden müstefâd olmaktadır. Süleyman ibni Dâvud -aleyhisselâm- cinnîlerden, insanlardan, vahşî hayvanlardan ve kuşlardan müte­ şekkil bir kafileyle giderken yolda Benî İsrail'den bir