Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
10/Musahabe 3 --------------------------------------------------------------------- enaleyh her mü’minin, Cenâb-ı Allah -azze ve celle- hazretlerinin ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- ’in emir ve nehiylerine ittibâ ile, büyüklerinin, ebeveyni nin, üstadının, ulü’l-emrin emirlerine karşı edeple hare ket edip, herhangi bir hususta onlara tekaddüm etme yerek sözlerini dinleyip, nezâket ve terbiye ile büyükle rine hürmet ve küçüklerine şefkat etmesi lâzımdır. Cenâb-ı Allah buyuruyor: Sj !jşJl ûjj ^Ij-z’I I^ji3jjS| lyu>l jjjJl l^jl İŞ “Ey mü’minler! Sesinizi Nebinizin sesinin fevki ne kaldırmayın ve Rasûiullah’a söz söylediğinizde bazınız bazınıza söyler gibi sert söylemeyin ki amelleriniz bâtıl olmasın. Sert söyleyince ameliniz bâtıl olur. Halbuki siz butlânını bilmezsiniz.”2 Yani “Ey mü’minler! Huzûr-ı risâletpenâhîde sözü nüze dikkat edin. Mükâleme ederken sadânızı yükselt meyin. Çünkü huzûr-ı peygamberîde yüksek sesle sert söylemek edebe ve hürmete muhâlif olduğundan bu sûretle hareketiniz âdâb-ı sohbeti ihlâl eder. Eğer yük sek sesle bağırarak söz söylemeye cür’et ederseniz ameliniz mahvolur. Şu halde hafif sesle söz söylemeyi âdet edininiz ki amelinizin butlânı tehlikesinden vâreste olasınız." demektir. 2. Hucurât Sûresi / 2