Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Cihâd/ 187 Zeyd İbn-i Sabit -radıyallahu anh-’den şöyle rivâ- yet edilmiştir. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bana: jj'^ll ^Ijl j^ ¿^uj«Jl ¿jA Oji^ldl ^o^^j^ '¿ı 'p ^^^ ¡^^ ^ Jr ûA^'3 ^îîj ^ry^ ¿^^^1 l^^ ^'"'^b ^^^ ¿rf^^“^' JjApĞJI ^S- JjAîLşkJI aLI (J-vaâj ^jL-iJl AİlI JU>j “Mü’minlerden evlerinde oturanlarla Allah yo lunda cihâd edenler beraber olmaz.” âyetini yazdır mak istedi de tam bana yazdırdığı sırada İbn-i Ümm-İ Mektûm çıkageldi. Ve “Yâ Rasûlâllah! Cihâda gücüm yetseydi ben de muhakkak gider düşmanlarla harb ederdim.” dedi. İbn-i Ümm-i Mektum âmâ idi. Bunun üzerine Allah -tebâreke ve teâlâ- hazretleri Peygam ber -sallallahu aleyhi ve sellem-’e vahiy gönderdi. Bu sırada onun uyluğu benim uyluğum üzerinde bulunu yordu. Vahyin peygamber üzerindeki sıkleti bana o ka dar ağır bastı ki sonunda dizimin ufalıp dağılmasından korktum. Sonra Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sel- lern-’den vahyin âsârı sıyrıldı da Allah -azze ve celle-: ;^J| Jjl ^ “Zarar sahipleri başka...” diye bir istisnâ gönderdi. Ve Hak teâlâ şöyle buyurdu: “Mü’minlerden -körlük, topallık, hastalık gibi- özürlü olmayarak -evlerinde- oturanlarla Allah yo lunda mallarıyla, canlarıyla cihâd edenler beraber

