Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Halife Olarak Yaptığı İlk İş / 89 Hz. Ebû Bekir ordu karargâhına gelerek orduyu teşcî etti. Üsâme ile arkadaşları at üzerinde gittikleri halde Hz. Ebû Bekir yaya yürüyerek orduyu selâmladı. Üsâme atından inerek Hz. Ebû Bekir’e atını takdim et mek istedi ise de o, kabul etmedi. Ümmet-i İslâmiyenin en büyüğüne bir at takdim edilmek istenildi, onu da red det!. Atı üzerinde ilerleyen Üsâme’nİn rikâbında yaya yürümeyi tercih etti ve: - “Bir saat olsun ayaklarım Allah yolunda tozlansın" dedi. Bu vaziyet karşısında ensar ve muhacirinin gözle ri açıldı. Bir takım bâtıl arzulara mutî olmanın mânâsız olduğunu anladılar. Hz. Ebû Bekir ordudan ayrılırken Üsâme ordusun da bulunan Hz. Ömer’in kendisine yardım etmek üzere Medine’de kalmasına müsaade edip etmeyeceğini Üsame’den sordu. Üsâme de Hz. Ömer’e izin verdi. Hz. Ebû Bekir’in orduya vukû bulan bu ta'limatı ve vesâyâsı tarihte altun yazı ile yazılacak derecede kıy meti hâizdir. Ebû Bekir’in bu hal ve harekâtı nüfûz-ı şah sisini her nüfûzun fevkinde tanıyarak bu nüfûzu sû-i is- ti’malden müteneffir olduğunu ve kumanda ve idare esâsâtına ne kadar riayetkâr bulunduğunu göstermek tedir. Kezâ Hz. Ebû Bekir: - “Hıyânet etmeyiniz, gadretmeyiniz, haddi tecavüz etmeyiniz, kimsenin gzâsını kesmeyiniz, çocukları, ihti yarları kadınları öldürmeyiniz. Hurma ağaçlarını kesip yakmayınız, yemiş veren bir ağaca dokunmayınız. De-