Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Hicrette / 19 Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- muvak kat bir tedbir olarak ashabının bir kısmini evvela Habe şistan'a gönderdi. Sonra ashab, peyderpey Medine’ye hicret etmeğe başladılar. Mekke’de bir müddet sonra Resûl-i Ekrem'in beraberindeki müslümanların sayısı iyice azaldı. Kureyş, müslümanların kafile kafile Mekke’den çı kıp gittiklerini sezdikten sonra büyük bir endişeye düştü. Ya müslümanlar gittikleri yerde tutunur, orada kuvvet ve satvet sahibi olursa netice ne olur endişesi onları için için rahatsız etmeğe başlamıştı. Çünkü müslümanlar kuvvetlendikten sonra çıkarıldıkları yurdlarına tekrar dönmek isteyecekler, o zaman Kureyş mukavemet ede- miyecek ve serbest bırakmağa mecbur olacaktı. Uzun tedbir düşüncelerinden ve toplantılardan sonra Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-'i orta dan kaldırmaktan başka çare bulamadılar. Kendilerine göre müslümanların ekserisi de hicret ettiğinden ve Ra- sûlullah’ın yanında az kimse kaldığından bu iş kolay görünüyordu. Bu fırsatı ganimet bilen Kureyş Dârü’n-Nedve'de toplandılar ve meş’ûm kararlarını verdiler. Tedbirleri, Haşimileri ayaklandırmayacak, dahili bir huzursuzluğa sebebiyyet vermiyecek şekilde tatbik etmekti. Bunun için de çare olarak Kureyş kabilelerinin her birinden kuvvetli ve iş bilir birer genç seçilecek, bunların hepsi birden kararı tatbik edecekler, böylece suçu bir kimse ye yükleme durumu ortadan kalkacak ve kan dâvasın da bulunulması önlenecekti. Çünkü Haşimoğullan Ku- reyş’e karşı ayaklanmaz diye düşünüyorlardı.

