Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
insaniyete yakışmayacak sûretde vahşiyâne muamele yaptıkları kemâl-i teessürle görüldü. Rasûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem- şehîdleri ikişer ve üçer kişiyi bir yere defnettirdi. Ve hayatta iken ülfet ve ünsiyet ettikleri gibi kabirde de öylece birlikde defnedildiler. Ezcümle Hazret-i Hamza -radıyallahu anh- ile hemşire-zadesi Abdullah İbn-i Cahş ikisi bir kabre, Ebû Câbir -radıyallahu anh- ile kız kardeşinin kocası olan Amr îbn-i Cemûh ve Hâriçe bin Zeyd -radıyallahu anhümâ- da üçü bir kabre konuldular. Bu muharebede müşriklerin telefatı yirmi İle otuz arasında olduğu halde şehîdlerin sayısı yetmiş nefer idi. Bundan başka Ehl-i İslâm’ın bir hayli mecruhlan da var idi. Bu şehîdlerden beş altısı muhacirinden olup bâkîsi hep ensârdan idiler. Bu hezimet Ehl-i İslâm hakkında pek.büyük bir belâ ve musibet olup asâkir-i İslâmiyye için min-ta- rafillah bir terbiye-i mâneviyye idi. Çünkü efrâd-ı as- keriyeye göre hiç birinin seraskerin (kumandanın) işine karışmak caiz değil iken, asâkir-i İslâmiye Rasûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-’in re’y ve tedbîri ne müdâhale ettiler. Ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- Efendimiz Medîne-i Mûnevvere’de durup da tedafüi cenk etmek niyetinde olduğu halde O’na muhalefetle meydân muharebesi yapılmasına mecbur ettiler. 59

