Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
lerin insan sûretinde şeytan sıfatında olduğu beyâri buyu- rulduğu cihette bu gibi insan sûretinde şeytanlar da her vakit bulunacağından müslümanların aldanmamaları lâ zım olup şeytanın dostlarından korkmayarak ancak Vâcib Teâlâ ve Tekaddes Hazretlerinden korkmak îcâb ettiği bu âyet-i celîlenin meâl-i münîfinden anlaşılmaktadır. İkinci âyet-i celîle mealine nazaran: Habîbim! Küfre sür’at ve irtikab edenlerin zararın dan mahfuzsun. Binaenaleyh onların size zarar kasd, etmelerinden mahzun olma. Vâcib Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri bu âyet-i celîle ile Rasûlü’nü ve mü’minleri teselli buyurmuşdur. Çünkü dîn-i İslam’ı ortadan kaldırmak maksadıy- le asker cem etmek faide vermeyip şerîati ibtâl etmek isteyenlerin akıbet kendileri mahv u muzmahil olacak larını beyân etmek ehl-i İslâm’ı tesliyeden başka bir şey değildir. Bu âyet-i celîlenin hükmü ise ilâ yevmi’l-kıyam bakîdir. Fahr-i Râzî ve Kâdî’nin beyânlan veçhile bu âyet- i celîle münafıklarla ve irtidâdla küfre müsâraat eden mürtedler hakkında nazil olmuşdur. Uhud vakasından sonra münafıkların dilleri uzamış tır. Meselâ “Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem- nebî 134

