Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Seyrü Sülük] 161 “Günahım belki bu ip kadar bile yok ama Rabbime taklidi imanla mı yoksa hakîki imanla mı kavuşacağım onu bilmiyo rum.” Süfyan (rha) genç yaşında beli bükülmüş vaziyette idi. De falarca bunun sebebini sordular, cevap vermedi. Çok ısrar ettik lerinde: “Elli yıl irşad ile meşgul olan bir hocam vardı. Son nefesin de Kelime-İ Tevhid’i okumadan imansız gitti. Bu müthiş, vahim hâli görenin beli ikiye katlanmaz mı?” dedi. Bir sabah Üstazımız Hacı Haşan Efendi (ks), gülerek uyanır. Bunun sebebini soranlara şöyle der: “Rüyamda ölürken Kelime-i Şehadet getirdim.” Sami Efendimiz (ks), vefatı ânında defalarca “Allah” der. Yanı başında bulunanları da şahit tutarak Allah (cc)’a şöyle iltica eder: “Ya Rabb! Ben Seni zikrediyorum.” Allah’a Vâsıl Oluncaya Kadar Sef er İhsan mektebinin müdavimi, talebesi, ibadetle ıslah ettiği nefsi, Allah’tan bir nefha (nefes) olan ruha arkadaş ederek be dende sulhu temin eder. Hayırlı insanların seferi; her istediğini yaptıran nefs-i emmareden, yaptığı hatayı kınayan nefs-İlevvameden, işlemediği halde içinde isyana meyil olan nefs-i müihimeden, tamamen gü nahlardan nefret duyan nefs-i mutmainneye ve kulun Allah’tan,

