Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
84 / Musahabe 6 tur. Emîrü’l-mü’minîn Ali bin Ebî Tâlib -radıyallahu anh-’a karşı gelen ehl-i Şam’ın o tarihte ehl-i bağy ol duğu bu hadîs-i sahîh ile sabit oluyor. İmamet ve emâ- reti, ancak Haşan Müctebâ -radıyallahu anh- efendi miz bi’l-ihtiyar in’izâl ve inhilalinden sonra Muâviye -ra- dıyallahu anh-’a intikal edebilmiştir. İhbarından otuz bu kadar sene sonra doğruluğu tahakkuk eden bu haber-i Nebevi şevâhid-i nübüvvet-i Muhammediye'den biridir. Buhârî’nin diğer rivayetinde “Ammar onları Allah’a davet ediyor.” denilmiştir ki meâli hemen hemen birdir. Hadîsin mealinden Ammar’ı katleden topluluğun nâr-ı cahîme dâvetçi olduğu anlaşıldığına ve bu fienin içinde bir çok sahâbenin de bulunduğuna bakanlar fie-i baği- yeyi tâyin hususunda bir çok te’viiâta girişmişler ise de sadra şifa verecek söz söylememişlerdir. Bunun akla en yakin te’vili şudur: Her iki tarafta olan sahâbe -rıdvânullahi aleyhim ecmaîn- ictihad, zan ve İtikadı ile âmildiler. Şu kadar ki zan ve İtikadında musîb ve Allah'ın rızâsı tarafından olanlar Aliyyü’l-Murtazâ -radıyallahu teâlâ anh- ile as- hâbı idiler. Diğerleri kendilerini musîb îtikad etmekle beraber nefsü’l-emirde ve ındellah hatâda bulunuyor lardı. Cennet yolundan maksat Hakk’a itaat ve tâat-ı vâcibeyi edâ, cehennem yolundan maksat da Hakk’a adem-i isâbet ve tâat-ı vâcibeden udûldür. Ehl-i hakkız ve cennet yolu üzerindeyiz itikadıyla yanlış yola dâvet, farkına varmayarak cehenneme dâvet demektir. Bilme yerek böyle bir yanlış yola gitmek ise noksan-ı fazileti