Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
22 / Musahabe 6 Uzza da, Benî Gatafân tâifesinin mabududur ki, bir ağacın ismidir. Rasûlullâh -sallailahu aieyhi ve sellem- Hâlid bin Velid -radıyallahu anh-’ı göndererek Uzza nâmındaki putu kırdırdı. O mâbudların âciz olup hiç bir şeye kâdir olmadığını halka gösterdi. Menât da müşriklerin indinde Lât ve Uzzâ’dan kü çük derecede olan puttur ki, bu da Huzâa ve Hüzeyl kabilesinin putu idi. Rasûlullah -sallailahu teâlâ aleyhi ve sellem- Efen dimiz hazretleri, Necm Sûresi’nden: ^1 İSJ&1 s^j y^ij o5Uı ^ âyet-i çelilesin! tilâvet ederken İblis geldi. Müşrikle rin putlarını medh maksadıyla: diye müşriklere işittirdi. Garânik, gurnûk’un cem'idir, güzel ve ak yüzlü bir yiğit veya sularda olan akkuş mânâsınadır. Şeytan “Bu âlî olan putların şefâati rica olunur.” demiş oldu. Şeyta nın bu sözünü müşrikler işitince Rasûlullah -sallailahu teâlâ aleyhi ve sellem- hazretlerinden sâdır oldu sandı lar. Rasûlullah Efendimiz -sallailahu aleyhi ve sellem-, Ve’n-Necm Sûresi’ni nihâyetine kadar okuyup sonunda secde âyetini okuyunca secde eyledi. Müşrikler de kendi putları medhedildi, zannıyla onlar da secde etti ler. Hakk -celle ve alâ- hazretleri iblis’in bu sözünün bâtıl kelâm olduğunu bildirmek için şu âyet-i celîleyi in- zâl buyurdu: