Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
140 / Musahabe 6_________________________________________ Hazretti Mûsâ -aleyhisselâm- hasta olunca Ce- nâb-ı Hakk’tan deva istemiş. Hakk -celle ve alâ- haz retleri “Şu nebât şifâdır!” diye ilâcını beyân buyurmuş tur. Mûsâ -aleyhisselâm- o devayı kullanmış, fakat iyi olmamış. Yine Cenâb-ı Hakk’a mürâcaat etmiş, kezâ aynı devâ beyân buyurulmuş, kullanmış, yine iyi olma mış. Üçüncü mürâcaatında, filân kimseye gitmesi be yân buyurulmuş, o tabibe gittiğinde evvelce târif buyu rulan aynı ottan ilâç tavsiye etmiş. O da ilâcını tabibin târifi veçhile kullanmış ve şifâyâb olmuş. Musâ -aleyhisselâm- demiş ki: -Yâ Rab! Evvelce de aynısını kullandım, iyi olma dım. Bu tabibin aynı devayı târifi veçhile yaptım, iyi ol dum. Bunun hikmeti nedir? Buyurulmuş ki: - Yâ Mûsâ! Her kulum hastalandığında bana mü râcaat edemez. Her İlmin, sanatın tahsili için ehline mürâcaat lüzûmu vardır. Bu hikmete mebnî tabibin tâ- rifinden istifâde ettin. Nitekim hadîs-i şerifte: "Her sanat için ehil ve erbâbının yardımını isteyi niz? buyurulmuştur.