Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
86 / Musahabe 5 “Ancak sabredenlere ecirleri hesapsız ödene cektir.” Sabır lügatte, bir kimseyi bir şeyden alıkoymak, nefsi darlık altında iken zabtetmektir. Örfte ise, nefsi aklın ve şeriatın iktizâ ettiği veçhile yahut onların habs ve zabtını İstediği şeylerden tutmak tır. Umûmî bir lafızdır. Bulunduğu mevkilere göre isim alır. Mesela nefsi bir günahtan alıkoymaya sabır denilir. Zıddı cezâ, mihmetlere, zorluklara tahammül etmemek, şikâyet etmektir. Muhârebede sebat etmeye şecaat derler. Zıddı korkaklıktır. . 127. Oruç şefaat edecektir: (ji i^Lî)! Jji .ÂjıÇâJl '^ JjJJ jlıLij jl^ÜI j j>LÜİ (j^ij j .4«) ^jıÂz^ jliplj ol j^-Jl ^ ^LıUl 4X» ^1 ı_jj . "Oruç da, Kur’ân da kula yani kendilerine devam edenlere kıyamet günü şefaat edeceklerdir. Oruç der ki: “Ey Rabbim, hakikat ben onu yani oruçluyu gündüzleri yemekten ve şehvetlerden men ettim. Onun hakkında beni şefaatçi kıl!” Kur’ân da der ki: "Ey Rabbim, ben onu yani Kur’ân okuyanı geceleri uykudan alıkoydum. Hakkında şefaat etmeme izin ver!" Onların bu niyazları kabul edilerek şefaat ederler.”'27 127. Ahmed bin Hanbel