Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Ahlâk/223 kabul emedîği için mermer gibi saf ve beyazdır ki, ona gökler ve yer durdukça bir daha fenalık (yapışıp) zarar vermez. Diğeri de siyah ve paslıdır ki, o da devrik tepe si aşağı dönmüş bir destiye benzer. (İçinde hayır adına ne varsa hiçbiri kalmaz, dökülür. İşte) o kalb ne mârufu (ve meşrûyu) tanır, ne (meşrû olmayanı redd ve) inkâr eder. Ancak hevâ ve hevesinden kendisine meşrep edi len şey ne ise o kahr."^77 378. Kötülüğe iyilikle mukâbele: ^ 3 ¿t '-¿ı '¿i ¿> öJjJJj ûJ^- AulOjJ ^yljPİ oJIaÎ A^iljJl bğ^* ijj 4*İP J jS>j₺o L : J15 ^j , üjlp a^İ^ö ^^ 3^Jl 4^iL> ¿jyİ ^x>- '^.'¿3 jc^ ^jJl ¿1 X ¿^ ^ ¿^ Jü J ^ ^’^tı^ı XXji jıs^'^^ JJiJ^ «^ : X S/ : X ^ ch ü ^l^i Ç İh S& 3 X ¿& '¿¡i Jb t^1 ^^ ^^ ‘J^ ^ ^ ^ Enes -radıyallahu anh-’dan: Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-’in maiyye- tinde idim, üzerinde kenarı kalın bir libas’(ridâ) vardı. 377. Buhârî, Müslim