Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Nûr-i Muhammedi / 11 - Yâ Rabbî, bana olan Havvâ’dan oldu, onun sözü ne uydum, dedi. Allah teâlâ ve tekaddes hazretleri bu yurdu ki: - Ben onu hâmile olup doğurmağa ve ayda bir ke re hayız görmeğe mübtelâ edeyim. Rivâyet olunur ki Vehb bin Münebbih der: Âdem -aleyhisselâm- yeryüzüne indirildiği zaman üç yüz yıl ağladı göz yaşı dinmedi. Mes’ûdî’den mervîdir ki; Âdem -aleyhisselâm- cennetten çıktığı zaman o kadar ağladı ki eğer ehl-i ar zın göz yaşları cem olsa Hazret-i Âdem’in gözyaşları, cümlesinden ziyâde olurdu. Âdem -aleyhisselâm- Allah tebâreke ve teâlâ haz retlerinin bir kere emrini infâz etmeyip bir günah ettiği için üç yüz yıl ağlayınca her gün nice defâ Allah teâlâ hazretlerinin emr-i şerifine muhalefet edip günâh-ı ke- bâir işleyenlerin hali nice olsa gerektir. Âkil olan teem mül edip buna göre amel etmek gerekir. Sâhibü’l-Keşşâf der ki: Hazret-i Âdem -aleyhisselâm-’ın günahı, sağâir- den idi. Eğer suâl olunursa ki sebep ne idi bu kadar li- basdan üryan kalıp cennetten niçin ihraç olundu? Cenâb-ı Hakk’ın bu misillû ukûbet kılmasından muradı zürrîyyet-i Âdem’e lütuf idi. Zîrâ günahdan ta- mamıyle ictinâb üzere olup ziyâde mâsıyete ikdâm et-