Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
22 / Musahabe 4 ---------------------------------------------------------------- “Bu şecerede yedi dal vardır ki dalın birisi kalbde nihayet bulur, bunun semeresi sıhhatü'l-iradâttır, yani kul bununla bedendeki âzâları İbâdete sevkeder. Dalın birisi lisana ulaşır ki semeresi, sıdk-ı makâl olup, hayır söz ve ibâdetle meşgul olmaktır. Dalın birisi de gözde nihayet bulur, semeresi de sadaka ve İhsan eylemektir. Ve dalın birisi boğazda nihayet bulur. Onun semeresi helal lokma yemektir. Ve dalın birisi ayağa müntehi olur, onun semeresi de cumaya, cemaate gitmek, hayır üzere sa’y etmektir. Dalın birisi de nefis üzerine nihayet bulur ki onun semeresi de terk-i şehevâttır.” demiştir. Ebû’l-Leys Semerkandî -rahimehullah- demiştir ki: “Nâs îmânı hususunda iki kısımdır. Bir kısmı îmân-ı sâbit üzerine olandır ki onlar isyân ve tuğyandan muktezâ-yı îmân ictinâb ederler ve tâât ve ibâdâta rağbet ederler. ¡kinci kısım da îmânları âriyet olanlardır ki onların zaaf-ı îmânları nefislerini seyyiâttan men etmez ve hase- nâta ve ibâdâta ve tââta da rağbet eylemezler. Bunlar için hasret, nedâmet, hüsran vardır.” Neûzü bi’lllahi teâlâ. Mâlik bin Dinar beş şey bedbahtlık nişanıdır demiştir. 1. Gönül katılığı. 2. Göz yaşarmazlığı. 3. Hayâsızlık. 4. Hubb-ı dünya. 5. Dünya için uzun endişe eylemek.