Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Oruç ve Açlığın Fezâili / 1 21 . Nimetim ve hayrımla müstağrak olmuşsun, Sen sağır mısın, işitmiyor musun? “Gecenin ziyâde karanlığında güvercinler ötüşü yorlardı. Gece yarısında ben de uykuda idim. Nefsime dedim ki: Ey nefis! Allah’a karşı aşkını ve muhabbetini iddiâ ediyorsun! Ve rızâsını taleb ediyorsun! Yalancı sın! Beytullah hakkı için yalancısın! Eğer sen Allah’ı sevse idin ağlamakta seni güvercinler geçmeyecekler di. îtikad ederim ki ben akılsız ve şaşkın bir kimseyim. Bir serseri mecnûnum. Hayvânât ağlıyorken ben Rab- bim için ağlamıyorum, vah banal Yazık banal” İmam Gazâlî’den: Ey Oğul! Ben İncil'de gördüm, İsâ -aleyhisselâm- buyurdu kİ: Meyyiti tabutun üstüne (İçine) koyup kabrin kenarına koyuncaya kadar Cenâb-ı Hak azamet-i ilâhi- yesiyle meyyite kırk suâl sorar. Evvelki suâl şudur: - Senelerce halkın gördüğü âzâlarını tathîr ettin. Sen, Ben'im nazargâhım olan kalbini bir saat temiz et medin. Halbuki Ben her gün kalbine nazar ederim. Cenâb-ı Hak yine buyurur: - Ey kulum! Ben’den gayriye ne işlersin? Amelin Ben’im için olsun. Zîrâ Ben’im nîmetime gark olmuş sun. Senin için Ben’den gayri bir kimseden nîmet yok tur. Sen Ben’im nimetim ve hayrımla müstağrak olmuş sun. Sen sağır mısın, işitmiyor musun?