Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Oruç ve Açlığın Fezâili / 113 “Âl-i Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-, ve fatlarına kadar herhangi bir yemekle üç gün üst üste doymamışlardı.” Ebû Hâzim, Ebû Hüreyre’nin şöyle anlattığını rivâ- yet eder: “Bir gün son derece acıkmışdım. Yolda Ömer İbn-i Hattab -radıyallahu anh-'e kavuştum. Âl-i İmrân Sûre- si’nden bir âyet-i celîle okuyarak istifade etmekliğimi ri- câ ettim, maksadım karnımı doyurmaktı. Fakat Hazret-i Ömer anlamadı. Yanından ayrıldım, uzak gitmeden şid detli açlıktan yüz üstü yere düştüm. Bu baygınlık sıra sında Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- baş ucu ma geldi. Bana: - Yâ Ebâ Hüreyre, diye seslendi. Ben de: - Buyur ya Rasûlallah! Lebbeyk ve sa’deyk, dedim. Elimi tuttu, beni yerden kaldırdı. Hâlimi anladı, be ni evine götürdü. Hemen büyük bir bardak süt içmemi emir buyurdu, içtim. “Tekrar iç ya Ebâ Hüreyre!" buyur du. Bir bardak daha içtim. Sonra bir daha süt emretti, ben de tekrar içtim. Artık karnımın vazıyeti düzeldi, ra hatlaştım, burak gibi dümdüz oldum. Bir müddet sonra Ömer -radıyallahu anh-’e kavuş tum. Başımdan geçen vakayı anlatarak: - Yâ Ömer! Cenâb-ı Allah benim karnımı doyurma ğa senden daha lâyık Rasûl-i ekremi me’mûr etti. Val-

