Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
100 / Musahabe 3 yüdüğü, u!ûm-ı zâhiriyeyi de küçükten beri tahsil ettiği ve hiç namazını da küçükten beri terk etmemiş oldu ğu halde huzur-ı bâtınîye muvaffak ofup da kalbi uya nınca evvelki kıldığı namazları noksan sayarak otuz senelik namazını kaza ettiğini söylemiştir. Ve hatta eğer namaz içinde gönlüne dünya endişesi gelirse o namazı kazâ eder, Âhiret ve cennet hatırına gelirse huzur-ı Hak’dan i’râz ettiğini sayarak sehv secdesi eylermiş. Sa’d bin Muaz -radıyallahu teâlâ anh- demiştir ki, salâttan fariğ oluncaya kadar dünya umûrundan bir hâ tıra hatırıma getirerek namaz kılmak bende asla vâkî olmamıştır. İmam-ı Âzam Ebû Hanîfe -rahmetullahi aleyh- her gece üç yüz rekat namaz kılardı. Bir gün yoldan geçerken bir kadın “Bu kişi her gece beş yüz rekat namaz kılıyor.” dedi. Ebû Hanîfe de kadın yalan söy lemiş olmasın diye beş yüz rekat her gece kılmağa başladı. Bir zaman sonra yolda giderken bir çocuk İmam-ı Âzam’a; “Bu kişi her gecede bin rekat namaz kılıyor.” dedi. Ebû Hanîfe de her gece bin rekat na maz kılmağa başladı. Bir talebisi de Ebû Hanîfe’ye dedi ki: - Halk senin için geceleri uyumaz derler, dedi. Hal buki Ebû Hanîfe de gecenin yarısını ibâdetle geçirir imiş. Bunun üzerine geceleri uyumadı. Ondan sonra otuz sene ve bir rivâyette kırk sene yatsı abdestiyle sa bah namazını kılardı. İki dizi namaz kıla kıla deve dizi ne dönmüş, nasır bağlamıştı.