Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
86 / Musahabe 3 --------------------------------------------------------------------- dir ki namazın cüz’ü olan rükû ve sücûdla emir nama zın küllî erkânıyla edâsını emirdir. İşte bu âyet-l celîlede de namazın en mühim rük nünü teşkil eden rükû ve secdesiyle berâber namaz kılmaklığı emir buyurmuştur. Binâenaleyh ben huzûr- dayım, namazdayım gibi bir takım bâtıl akidelerle na mazın terki asla câiz olamaz. Namaz cemî mukarrıbât-ı a’mâlin fevki olmuştur. Nitekim Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-: Namaz mü’minin miracıdır, buyurmuşlardır. Bir musallî ki namazın hakikatine agâhtır. Edâyı salât vaktinde gûyâ neş’e-yi dünyevîden çıkıp neş’e-yi uhrevîye husûle gelirse elbette o vakitte âhirete mah sûs olan devletten nasibi olur. Namazın hakikatine vâkıf olmayan bazı riyâzet eh li, savmı namazdan efdal sayarlar. Oruçtaki eki ü şürbü terk etme hassasıyla samediyet sıfatını gerçekleştirdik lerini zannederler. Bu söz, namazın hakikatine vâkıf olamadıklarındandır. Harb Esnasında Namaz Sûre-i Nisâ’da: