Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
256 / Musahabe 3 --------------------------------------------------------------------- Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- efendimi zin “Sorsanız af' diye ilhâhı üzerine Hazret-i Ömer -ra- dıyallahu anh- iki dizi üstüne gelip: - Ya Rasûlalİah bu kadarı elverir. Biz Allah teâlâyı Rabb, İslâm’ı dîn, Muhammed -sallallahu aleyhi ve sel- lem-’i nebî olarak kabul ve tasdîk ettik, dedi. Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- sükût buyurup sonra: "Demincek cennet ile cehennem şu du varın yüzünde bana arz olundu. Ne böyle hayrın ne de böyle şerrin mislini görmüş değilim."buyurdu.226 & Sâhib-İ sırr-ı Rasûl Huzeyfetü’bnü’l-Yeman -radı- yallahu anh- şöyle demiştir: Bir gün Emîrü’l-mü’minin Ömer -radıyallahu anh- ’ın yanında oturuyorduk: - Rasûlûllah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in fitne hakkında sözlerini bakalım hanginiz bellemiş, diye sor du. Dedim ki: - Ben. Hem de nasıl söylediyse öylece. Hazret-i Ömer: - Amma da söz söylemeye cür’etin varmış, dedi. Dedim ki: - İnsanın ehli, malı, evlâdı, komşusu yüzünden dû- çâr olduğu fitneye, namaz, oruç, emr-i bi’l-mâruf, nehy- i ani’l-münker keffâret olur. Hazret-i Ömer: 226. Tecrîd-i Sarih Tercümesi, 2 / 294