Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Mazluma Nusrat / 209 Hiç şüphe yoktur ki, Cenâb-t Hakk’ın emânında olan mazlûma zâlimin zulmetmesi Hak teâlâ hazretleri nin emânında olmasını tanımamak demektir ki, pek büyük bir günahtır. Bunun derecesi de işlediği zulmün ve mazlumun haline göre cezâsı şiddet kesbeder. Zulmetmek kalbin kararmasından neş’et ediyor. Eğer kİ bir kalb, feyyâz-ı Mutlak hazretlerinin hidâyet nûrundan nûrlanmış olsaydı zulmün âkıbetinin kendi aleyhinde ne derece fenâ ve vahim olduğunu fehm ü idrâk edip sakınması lâzım gelirdi. Zâlimin zulmüne yardım etmek haram olduğu gibi zâlimlere meyil ve müdâhane eylemek de câiz değildir. Nitekim Sûre-i Hûd’da: ^ ^^ jûl ¡¿J3 Ij^ ¿¿âJl Jl Iy5) Vj 41 ır^ öjj^tî*^ (»j tÇjl j^0 “üJl ûjj "Bir de zulmedenlere meyletmeyin. Sonra size ateş çarpar. Zâten sizin Allah’tan başka yardımcıla rınız yoktur. Sonra -O’ndan da- yardım göremezsi niz.”178 buyurulmuştur. 178. Hûd Süresi /113

