Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
82 / Musâhabe 2 ------------------------------------------------------------ Ebû Cehil, İbn-i Mes’ûd'a bir tokat vurdu. Ve kulağını ya raladı. İbn-i Mes’ud ağlayarak gelince Rasûlullah -sallal- lahu aleyhi ve sellem- mükedder oldu. Bunun üzerine Cebrail aleyhisselâm gülerek geldi: - Yâ Rasûlallah! Merak etme, âkıbet sîzindir, buyurdu. & Vaktâ ki Bedir Gazâsı’nda ehl-i İslâm muzaffer olunca Rasûl-i Ekrem: - Acaba Ebû Cehil ne yapıyor, kim gidip de ondan haber getirir, buyurdukta; Abdullah ibn-i Mes’ûd -radı- yallahu anh- koştu. Maktuller arasında gördü kİ Ebû Cehil can çekişiyor. Hemen Ebû Cehil’in göğsüne çıktı, Ebû Cehil gözünü açtı, göğsünde İbn-i Mes’ûd'u görün ce: - Ey ibn-i Mes’ûd! Ey koyun çobanı! Pek yüksek, sarp bir yere çıkmışsın, dedi. Nusrat ve galebe hangi taraftadır, diye sordu, ibn-i Mes’ûd hazretleri de: - Nusrat ehl-i islâmındır. Çünki İslâm her zaman üstündür, ona üstün gelecek hiç bir şey yoktur, dedi. Ebû Cehil sekerât hâlinde, ye’se, ümitsizliğe düş müş iken dedi ki: - Söyle Muhammed’e, şimdiye kadar onun düşma nı idim, şimdi düşmanlığım bir kat daha arttı. Artık, Abdullah ibn-i Mes’ûd -radıyallahu anh- Ebû Cehil’in boynunu kesti. Başı pek büyük olduğundan ku-