Musahabe 2

Sayfa metni

60 / Musahabe 2 Ebû Hüreyre -radıyallahu anh-’dan rivayet olun­ muştur, der ki: Rasûlullah -sallallahu aieyhi ve sellem- beni bir va­ kit zekâtın muhâfazasına memur etmişti. Gece bir kim­ se gelip hurmadan avuçlayıp aldığında onu tutup: “Se­ ni Rasûlullah’a -sallallahu aleyhi ve sellem- götürece­ ğim.” dedim. Sârik bana yalvardı, zaruretten bahsetti, ben de merhamet edip bıraktım. Sabah olduğunda Rasûlullah’a -sallallahu aleyhi ve sellem- vardığımda bana hitaben: "Ya Ebâ Hüreyre! Dün geceki esiri ne yaptın?' buyurdu. Ben de cevaben: “Zarûretteh şikâyetle yalvardığından merhameten bı­ raktım.” dedim. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-: “Hakkâ ki o kimse sana yine gelip bu işi yapacaktır.’’ buyurdu. Ben tekrar tarassudda bulundum. O kimse yine geldi. Hurmadan avuçladı. Ben tuttum. “Seni Rasûlul­ lah -sallallahu aleyhi ve sellem-’e götüreceğim.” dedim. Bir daha bundan böyle gelmeyeceğine söz vererek son derecede istirhamda bulunduğundan yine merha­ meten bıraktım. Sabah oldukda yine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bana hitâben: " Yâ Ebâ Hüreyre! Geceki esiri ne yaptın?' buyurdu. Ben de merhameten yine bıraktığımı söyledim. Yine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-: “Hakkâ ki o kimse yalan söyledi. Fakat yine gelecektir.” buyurdu.