Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
84 / Musahabe 1 ------------------------------------------------------------------- Ebû Dâvûd (Vefatı H. 275), Tirmizî (Vefatı H. 279), Nesâî (Vefatı H. 303), İbn-i Mâce (Vefatı H. 385). Ehâdîs-i şerife, ashâb-ı kirâm zamanında kısmen ve tabiîn zamanında dahî tamamen cem’ edilmeğe başlanmıştır. Hadîs-i Kudsî: Peygamber -sallailahu teâlâ aleyhi ve sellem- Efendimize rüyâ veya ilham ile Cebrâîl aley- hi's-selâmın getirdikleridir. Peygamber -sallailahu aleyhi ve sellem- mânâsını söylemişlerdir. Hadîs-i kudsî müteferrik kitablarda zikrolunmuştur. Adedi mazbût değildir. jjı.üLj)ll, ji> ^ı^£ ji> Q$ül dljj ^b İyi 'pli ¿jJl ^r>^ ^Çl '¿¿j j '? jU Bir tefsîre nazaran meâl-i şerifi: “Ey Resûl-i Mükerrem! Sen Rabbin Teâlâ’nın is miyle başlar olduğun halde Kur’ân oku ki, O Rabbin Teâlâ cümle mahlûkatı halk etti.”67 Yani, bilcümle cihânın zerrâtını halk eden Rabbin Teâlâ’nın ism-i şerifi ile yardım taleb eder olduğun hal de sana nâzil olan Kur’ân’ı sen oku. Kur’ân okumağa başlayacak olan kimsenin ibtidâ besmele-i şerife okuması vâciptir. Kur’ân-ı Azîmü’ş- şân’dan en evvel nâzii olan âyet-i celîle budur. 67. Alak Sûresi /1-5.