Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
ilmin Fezâili / 61 Vâcib Teâlâ Hazretleri bu âyet-i celîlede Resulü nün mezâyâ-yı âliyelerlni beyânla erbâb-ı inâdı insâfa dâvet etmiştir. Çünki Resûl ba’s olunduğu milletin içinde yetişmiş ve aynı Örften bulunmuş olmakla Habîb'inin her hâli if fet, emânet, tînet-i tâhire ve daha nice meziyyetlerini bilmeleri teblîğ-i ahkâmda kolaylığa vesîle olacağı gibi, kavmi ve düşmanları nazarında dahî âlî mevki sahibi ol duğunu takdîr edecekleri şübhesizdir. OİOJ y>Jlj (>^j| jytJ J» J^J^İI ^ Ca dİ jJj '¿I dİ " Al oUÎ oâi t. >;i ¿1 °^ “Eğer yeryüzünde olan ağaçlar kalem olmuş ol sa ve denizin o kadar vüs’atiyle berâber yedi deniz daha uzasa, mürekkeb olsa ve bilumûm halk Ce- nâb-ı Allah’ın acâibâtını yazmış olsalar, kelimât-ı İlâhiyye’nin mutazammın olduğu manâyı tükete- mezler ve Cenâb-ı Allah’ın keiimâtı tükenmez. Zirâ Allahu Teâlâ mülkünde herkese gâlîb ve cümle ef- ’âli hikmetten hâlî değildir.”45 45. Lokman Sûresi / 27. Hâzin Tefsîri’nde beyân olunduğu üzre bu âyet-i celîle; Yahûdiler veya kefere-i Kureyş tarafından (Mu hammed -sallallahu aleyhi ve sellem-’in getirdiği Kur’ân tükenir) demeleri üzerine nâzil olmuştur. Veyahut:

