Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
Ehl-İ Dünya'dan Ictİnâb mam-ı Rabbani buyuruyor: Ehl-İ dünyâ ile ihtilât semm-i kâtildir. Bu zehir ile nlaktûl olan kimse mevt-i ebedîye giriftârdır. Ârife teem mül için işâret kâfidir. Onların yağlı lokmaları maraz-ı kalbinin tezâyüdüne sebeptir. Ne keyfiyetle ondan felah ve necat me’mûl olabilir? Hazer hazer... Onların sohbe tinden firar arslandan daha ziyâde gerektir. Ve onların nimetinden, sohbetinden, muhabbetinden ve rû’yetin- den dahî ihtiraz olunmak gerektir. Yoksa helâk-i ebedî ve hüsrân-ı sermedîyi îcâb eder. Haberde vârid oldu ki: “Kim sırf zenginliği sebebiyle bir zengine tevâzû gösterirse dîninin üçte ikisi gider.” Endîşe lâzımdır ki, tevâzu. eylemek onların ğınâ- sından mıdır? Yoksa başka bir şey için midir? Şek yok tur ki, ğınâsı cihetinden onun neticesi dînin iki sülüsü nün zâhibidir. Sen kande, İslâm kandedir? Ve sen ner- de necat kandedir?