Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
110/ Musâhabe 1 Hak Azze ve Celle Hazretlerinin acı kazâ ve kaderi te- celliyâtına karşı kalbinde gayr-i ihtiyarî teessür eseri ol sa da kendini gam ve keder, ızdırâb ve heyecâna kap tırmayarak; ^ 5*5 ı^- ûi ^j fermân-ı sübhânîsini teemmül eyleye... Bunda dahî bir hayır ve hikmet olduğunu teemmül ile müteselli olurlar. Hayr isâbet ettiğinde de kezâ Cenâb-ı Hakk’ın fazi u ihsânını teemmül ile gaflet ve gurûra kendini kaptır mayarak vecîbe-i şükrânını ifâya müsâraat eylemiş olur. ' Şu halde fevt edilmiş, elden gitmiş ve geçmiş bir hâl ve nimet için beyhûde esef etmek fayda etmediği gi bi, gelmesi mukadder olan bir nîmete, ferah etse de et mese de geleceğinden o nimete ferah ve iftihâr edilme mesini beyân etmek üzere: “Halbuki Allahu teâlâ dünyâ nimeti ile iftihâr edip kibirlenen her bir mütekebbiri hiç sevmez.”78 buyuruyor. Bakâsı olmayıp her zaman zevâle mârûz olan mu- zahrafât-ı dünyeviyyeye mağrûr olarak iftihâr edici mü- tekebbir kimselerin hiç birisini Cenâb-ı Allah sevmez. 78. Hadîd Sûresi / 23.