Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
99 Allah Rasulü'nün Hadislerindeki İrfân Hâzineleri 837. Gençlik, cünûndan bir şubedir. [Gençlik çağı bir çeşit deliliktir.] Bu hadis-i şeriften anlaşılıyor ki, gençlerin kendi akıllarına itimadları câiz olmayıp; belki dâima ehl-i fazl ve erbâb-ı kemale [erdemli, tecrübeli kişilere] müracaat eylemeleri ehem ve elzemdir [çok önemli ve gerek lidir] . 838. İhtiyarların kalbi iki şeyin muhabbetinde gençtir. Birisi, çok yaşamak diğeri para toplamak. 839. Fakr ve ihtiyaç; kısmet-i ilâhiyeye itiraz ve adem-i rızayı intaç edince küfre karîb olur. [Fakirlik ve mahrumiyet; Allah’ın taksimine itiraz etmek gibi büyük bir günaha sebeb olabileceğinden neredeyse “küfür” gibidir.] 840. İnsandan başka bir şey yoktur ki, bir’i kendi cinsinden bin’e değsin [bin taneden hayırlı olsun], 841. Kendilerini ehl-i küfre benzetenler bizden değillerdir. 842. Veyl [yazıklar] şo! bir âlimedir ki, muhtaç olan bir câhile, ferâiz-i diniyeyi ta‘lim etmez [dini farzları öğretmez], Kezâlik cehennem şol bir câhil içindir ki, ferâiz-i diniyesini ulemadan [dini farzlarını âlimlerden] öğrenmeye sa‘y [çalışma] ve gayret eylemez. 843. Mecnûn [deli] ancak şol bir kimsedir ki, tevbe ve nedamet [pişman lık] etmeyip, mahiyetinde [günahında] devam eder. 844. Çocuk bulunmayan bir hânede bereket yoktur. 845. Dünyanın izzeti, gına ve servetle; âhiretin saadeti ise, takva ve tâat- ledir. 846. Müşrikinin sinn-i bulûğa ermeyen [bulûğ yaşına gelmemiş] ço cukları, ehl-i cennete hizmetçi olurlar.