Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
77 Allâh Rasulü'nün Hadislerindeki İrfân Hâzineleri 619 .Muhabbetu’llahın alâmeti, zikrullahı sevmek olduğu gibi; buğzunun alâmeti dahi, zikrini buğz etmektir, 620 .Cenab-ı Allâh kendisinden korkan mutîlere [itaatkârlara], bir hey bet İhsan eder kİ; her şey ondan korkar, demektir. 621 . Vallahi, Cenab-ı Allâh kendi sevgilisini nâr-ı cahîme ilkâ etmez [ce hennem ateşine atmaz], 82.BAB: AĞLAMA, HAŞYET VE HUŞU 622.İmam Ömer Radıyallahu Teâlâ anh efendimizin kerîmesi Rukiyye’nin vefatında, cemaat-ı nisvân [kadınlar topluluğu] ağlamaya başlamala rıyla; imam-ı müşarun-ileyh [adı geçen Hz. Ömer] efendimiz, bunların men‘i için darblanna [ceza olarak döğülmelerine] kadar bir muâmele-i şedîdede [şiddetle muamelede] bulunduğu aleyhi’s-salâtu ve-selam efendimiz tarafından müşahede buyuruldukta : “Yâ Ömer! Dokunma ağla sınlar,” buyurduktan sonra; hanımlara hitaben de : “Şeytan sayhasından [Şeytan gibi bağırıp çağırmaktan] hazer ediniz. Tahkîken, ağlamak gözden, kalpten olursa “rahmânî”; elden, lisandan olursa “şeytanî” oldu ğunu beyan buyurmuştur. 623. Bir kimse Cenab-ı Allâh’ı zikreder de, havf ve haşyetten [korkarak, ürpererek] gözyaşları yere dökülürse; Cenab-ı Allâh yevm-i kıyamette onu muazzep [azap] etmez. 624. Gözyaşı dökerek sadasız [sessiz] ağlamak ve kalben Cenab-ı Hak’tan korkmak; rahmet-i ilâhiyedendir. 625. Cenab-ı Hakk’ın korkusundan sadasız ağlamak; nâr-ı cahîmden halâs ve necatı [kurtuluşu] muciptir. 626. Ağlamak, rahmet-i Rahman’dan; bağırmak çağırmak ise iğva-yı şey tandandır [şeytanın ayartmasındandır]. 627. Vallahi, ben cümlenizden ziyade Cenab-ı Hakk’ı bilirim ve cümleniz den ziyade ondan korkarım.