Sayfa yükleniyor…
Sayfa metni
67 Allah Rasulü’nün Hadislerindeki İrfan Hâzineleri 521. Bir mümine yapılan zillet ve hakareti görüp de men'ine muktedir iken muavenette [yardımda] bulunmayanlar! Cenab-ı Hak mahşerde zelil eder, demektir. 522. Her kim ki dualarının kabulünü ve ğumûm ve humûmunun [gam, tasa ve kederlerinin] def1 u ref‘inî [ortadan kalkmasını] murad eder se, sıkıntıda bulunanların imdadına yetişsin. 523. Merhamet etmeyenlere merhamet olunmaz. Yani nâsa [insanlara] rahm u şefkat etmeyen kimseye Cenab-ı Hak merhamet etmez. 524. Bir kalpten merhamet eksik olmaz, meğerki o kalbin sahibi şakı [bedbaht-kötü talihli] olsun. 525. Fukara ve zuafaya [fakirlere ve zayıflara] merhamet edenlere, Cenab-ı Hak merhamet eder. 526. Rıfk [yumuşak huylu olma,] insan için müteyemmin ve mesud [uğur ve mutluluk] olduğu gibi; aksi olan huşûnet [sertlik] dahî mucib-İ Şeametidir [uğursuzluk sebebidir], 527. İksâ-yı libas ile [Yoksulları giyindirerek] din kardeşinin avretini setreden [örten] kimsenin avretini yevm-i kıyamette Cenab-ı Allah setr buyurur [örter]. 528. Nâsa merhamet etmeyenlere, Cenab-ı Hak merhamet buyurmaz. 529. Cenab-ı Allah’a kasem ederim ki, bir kimse bi-lâ-azap [azapsız] cen nete giremez. İllâ ki rahim olsun. [Merhametli olan kimse ise azapsız cennete girebilir] 530. Dul ve bîkes [kimsesiz] kadınlara muavenette [destek olmakta,] zevc-i sâlih [hayırlı koca] gibi olunuz. 531. Yetimlere gayet rahîm ve şefîk [merhametli ve şefkatli] olan peder gibi olunuz demektir.